"KRAL ŞAKİR LÖMPENCE MASALLARI"
"Bir vardiya dört yoktu. Doğru ve yanlışın ayırt edilemediği yıllarda, Mirket adında bir bilim hayvanı yaşıyordu."
"Ya bildiğimiz masallar aslında hiç de öyle olmasaydı?" sorusundan yola çıkan yazar, çocukluğumuzun ezberlenmiş hikâyelerini modern, sorgulayıcı ve muzip bir dille yeniden yorumluyor. Amaç ne eğitmek ne de ahlak dersi vermek; sadece eğlendirirken düşündürmek.
Masallar denince genelde aklımıza ne gelir? Kurt tarafından yenilen kırmızı başlıklı masum bir kız? Cam terlikle prens avlayan bir külkedisi? Yoksa burnu uzadıkça uzayan yalancı bir çocuk mu?
"Kurt geldi!" diye bağıran çobanı hepimiz biliriz. Ama ya bu çocuk aslında sadece önyargılı biriyse? Ya köylüler onu hiç ciddiye almadığı için o da "madem öyle, o zaman gerçekten yalan söyleyeyim" dediyse? Bu kitapta efsanevi yalancıya bambaşka bir pencereden bakıyoruz. Belki de asıl yalancılar başkalarıdır, kim bilir?
Pinokyo'nun okulu asma ve maceradan kaçışını biliriz. Peki ya bu sefer gerçekten okula gitmek isteyen bir Pinokyo ile karşılaşırsanız? Burnu uzasın ya da uzamasın, bu tahta çocuğun tek bir hedefi var: sıraya oturup ders dinlemek! Ama tabii ki kader onun bu masum isteğine gülüyor ve işler hiç beklendiği gibi gitmiyor.
Külkedisi bu masalda bir kurtarıcıya ihtiyaç duymuyor!
Evet, yanlış duymadınız. Bu Külkedisi cam terliğini kaybetmiyor, prens bekleyen bir prenses değil. O kendi kendisinin kurtarıcısı! Cücelerle takılan, kendi sorunlarını kendi çözen ve kimsenin yardımına ihtiyaç duymayan bir Külkedisi. Prens arka planda kalsın, bu sefer işler değişiyor!
· Mirket: Laboratuvarını korumaya çalışan, ama her seferinde kaos çıkaran bilim insanı.
· Canan: Merakıyla yalan söylemezliği arasında kalmış, kendiyle çelişen bir karakter.
· Keçi Necmi: Ne olduğu belirsiz, ama kesinlikle at olmadığına emin olduğumuz bir kahraman. (Bu kadar kararlı bir inkar daha önce görülmemiştir!)
İlk masalda sizi "Yalancı Çoban" karşılıyor. Ama sakın aldanmayalım, bu çoban yalancı değil, sadece aşırı önyargılı. Mirket'in laboratuvarını bilim karşıtı kurttan korumaya çalışıyor ama gördüğü her kurdu düşman sanıyor. Mirket bir süre sonra ona inanmayı bırakıyor ve işte o an gerçek kurt geldiğinde kimse onu dinlemiyor! Bu bölümde "Acaba biz de hayatımızda ne kadar önyargılıyız?" diye düşünmeden edemedim.
İkinci masalda ise Pinokyo var. Ama bu Pinokyo okula kaçmak değil, okula gitmek istiyor. Hem de öyle böyle değil, deli gibi kararlı! Ama Pinokyo yalan söylemeden duramadığı için, fotoğrafındaki kişinin kendisi olduğuna kimseyi inandıramıyor. Kayıt yaptıramamanın verdiği çaresizlikle burnu uzadıkça uzuyor. Bu hikâye o kadar komikti ki.
Üçüncü masalda Külkedisi... Ama klasik anlamda değil. Bu kız kurtarılmayı beklemiyor, kendi başının çaresine bakıyor. Kaplan onu kurtarmaya geldiğinde ise "Ne uğraşıyorsun?" der gibi bir hali var. Çünkü zaten kendi kendine yeter. Cam terlik falan hikâye, bu Külkedisi terliği kırıp kılıç yapar!
Herkesin bir hikâyenin yalnızca bir yüzünü görürüz.
· Kalıplar kırılmak içindir.
· Kendi kurtarıcısı olmak, prens beklemekten daha güzeldir.
· Yalan söylemeyen bir çocuk bile zor durumda kalabilir.
· Kim olduğunuzu başkalarına kanıtlamak zorunda değilsiniz.
· Merak iyidir, ama dozunda.
Klasik masalları önyargısız, eğlenceli ve lömpence (evet, yeni bir kelime keşfettik!) bir dille yeniden yazıyor yazar.
Her sayfasında bir sürpriz bizi bekliyor.
Karakterler öyle gerçekçi ki, onlara ya gülecek ya da "ben de böyle hissediyorum!"
diyoruz. Çocuklar kadar yetişkinlerin de keyifle okuyacağı, klasiklere saygılı ama onlara meydan okuyan bir üslup.
Bu kitap, klasik masalları yerle bir eden, tanıdık kahramanları bambaşka açılardan ele alan ve her sayfasında kahkaha attıran bir masal yeniden yazımı koleksiyonu.
Bunlar, bugünün dünyasına uygun, ters köşe yapan, güldüren ve düşündüren hikâyeler.
Hazırsanız, sayfaları çevirin ve masalların bu yepyeni yüzüyle tanışın. Ama dikkat edin, bir kez başlayınca elinizden bırakamayacaksınız!
Kitapla Kalın.
·
3 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.