Küçük kasaba hikâyelerinin bende ayrı bir yeri var. Çünkü bu tür kitaplarda sadece bir olayı değil, bir topluluğu tanıyorsunuz. Sokaklarını, insanlarını, geçmişten taşıdıkları kırgınlıkları ve sırları öğreniyorsunuz. Bakire de tam olarak böyle bir kitaptı.
Kitap boyunca kendimi kasabanın bir sakini gibi hissettim. Herkesin birbirini tanıdığı, sırların kolay kolay unutulmadığı o atmosfer çok başarılı verilmişti. Bir cinayetin ardından yıllarca süren sessizlik, dedikodular ve kuşkular hikâyeye sürekli bir gerilim katıyor.
Polisiye okurken genellikle katili ya da olayın arkasındaki gerçeği erken tahmin eden biriyimdir. Bu yüzden beni şaşırtan kitaplar azdır. Ancak Nancy Pickard, ipuçlarını ustalıkla dağıtarak gerçekleri son sayfalara kadar saklamayı başarmış. Sürekli bir şeyleri çözdüğümü düşündüm ama her seferinde yeni bir detayla karşılaştım.
Kitabın en sevdiğim yanı ise yalnızca bir cinayete odaklanmaması oldu. Kasabanın insanları, ilişkileri, öfkeleri, sevgileri ve yıllar içinde değişen hayatları da en az gizem kadar ilgi çekiciydi. Bu yüzden hem güçlü bir polisiye hem de etkileyici bir kasaba romanı okumuş oldum.
Sürprizlerini son ana kadar koruyan, atmosferi güçlü ve karakterleri gerçek hissettiren polisiyeleri seviyorsanız Bakire kesinlikle şans verilmesi gereken bir kitap.
28 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.