Hayat bazen;
"Ancak herkes öylesine hissiz ve kaygısız görünüyordu ki yalnızca nefes alıp veriyor, dinleniyorlardı; bu salonda rahattılar, korunaklıydılar, hissiz olsalar da sağlıklıydılar.
Hasta olan, dünyanın ateşini içinde hisseden bir tek ben vardım."
Yani.
Ben bu kitaba neler yazarım da bazı kitapları böyle ruh halimle harcıyorum. Çok yorgunum. Zweig işte.
·
17 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.