“Aptal olmak üzücüydü ama aptal görünmek özgürlüktü.” Kitabın özeti bir cümleydi diyebilirim. Ailesini bir bir kaybeden bir kızın yalnızlığına ve tüm mahalle baskılarına karşı ayakta duymaya gayret göstermesi, neyi neden yaptığının bilincinde olarak hareket etmesi, kuru kız yakıştırmasına rağmen kendine yeni bir hayat filizlendirmesi ve kırk yaşına dünyanın sonunda girmek için çıktığı yolculuk… Bir kadının isterse nasılda güçlü bir şekilde ayakta durabileceğini gösteren içerikte bir kitap okudum ben. Ayfer Tunç bu kitabında kadının gücünü ortaya koymuş. Anlatımı sade ve akıcıydı. Kitabın başlık başlık ilerlemesi farklı bir yaklaşım olmuş. Ayfer Tunç’u tanımak isteyenlere tavsiye edebileceğim bir kitap.
·
26 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.