İnsan doğduğu yere mi aittir? Yaşadığı yere mi?
Ahhh canım Günday'ım....
Sen nasıl bir şeysin öyle, her zaman olduğu gibi yine rahatsız etmeyi, düşündürmeyi ve beni kendi vicdanımla başbaşa bırakmayı başardın....
Hakan Günday 'ın kaleminde en sevdiğim şey, beni sadece bir hikâyenin içine değil, insanın içine de yolculuğa çıkarması. 
Zamir de tam olarak böyle bir kitap...
Kitabı okurken savaşın, göçün ve aidiyet arayışının insan ruhunda bıraktığı izleri derinden hissediyorsunuz. Zamir'in hikâyesi aslında tek bir insana ait gibi görünse de, bana göre yurdundan koparılmış, kimliğini arayan ve hayata tutunmaya çalışan herkesin hikâyesiydi.
Bir haber başlığı olarak gördüğümüz hayatlar vardır ya onların arkasında ne olup bittiğini anlamaya çalışmayıp, sadece okur geçeriz. Büyük kayıplar, korkular ve yarım kalmış hikâyeler olduğunu bilmek istemeyiz belki de.
Bu da neyi gösteriyor biliyor musunuz?insanların yaşadıkları acılara ne kadar kolay yabancılaşabildiğimizi , yabancılaştığımızı..... Kimliğini arayan ve hayata tutunmaya çalışan nice insanlar vardır dünyada.. Oysa ki insan, ancak başkasının acısını görebildiği ölçüde insandır...
Eğer Hakan Günday okumayı seviyorsanız, Zamir kesinlikle kaçırılmaması gereken eserlerinden biri. Yalnızca okunan bir roman değil, aynı zamanda da uzun süre zihinde kalacak bir deneyim olacaktır. Çünkü bir çocuğun ya da bir insanın hikâyesinden çok, dünyanın adaletsizlikleri karşısında savrulan tüm insanların hikâyesine de tanık olacaksınız...
𝙎𝙤𝙣 𝙤𝙡𝙖𝙧𝙖𝙠,
"Bazı insanlar bir ülke arar kendine, bazıları bir ev... Bazılarıysa yalnızca ait hissedebileceği bir insanlık."
Kitapların ve gökyüzünün eşlik ettiği güzel günler diliyorum.....
Hakan Günday 'ın kaleminde en sevdiğim şey, beni sadece bir hikâyenin içine değil, insanın içine de yolculuğa çıkarması. Zamir de tam olarak böyle bir kitap...
Kitabı okurken savaşın, göçün ve aidiyet arayışının insan ruhunda bıraktığı izleri derinden hissediyorsunuz. Zamir'in hikâyesi aslında tek bir insana ait gibi görünse de, bana göre yurdundan koparılmış, kimliğini arayan ve hayata tutunmaya çalışan herkesin hikâyesiydi.
Bir haber başlığı olarak gördüğümüz hayatlar vardır ya onların arkasında ne olup bittiğini anlamaya çalışmayıp, sadece okur geçeriz. Büyük kayıplar, korkular ve yarım kalmış hikâyeler olduğunu bilmek istemeyiz belki de.
Bu da neyi gösteriyor biliyor musunuz?insanların yaşadıkları acılara ne kadar kolay yabancılaşabildiğimizi , yabancılaştığımızı..... Kimliğini arayan ve hayata tutunmaya çalışan nice insanlar vardır dünyada.. Oysa ki insan, ancak başkasının acısını görebildiği ölçüde insandır...
Eğer Hakan Günday okumayı seviyorsanız, Zamir kesinlikle kaçırılmaması gereken eserlerinden biri. Yalnızca okunan bir roman değil, aynı zamanda da uzun süre zihinde kalacak bir deneyim olacaktır. Çünkü bir çocuğun ya da bir insanın hikâyesinden çok, dünyanın adaletsizlikleri karşısında savrulan tüm insanların hikâyesine de tanık olacaksınız...
𝙎𝙤𝙣 𝙤𝙡𝙖𝙧𝙖𝙠,
"Bazı insanlar bir ülke arar kendine, bazıları bir ev... Bazılarıysa yalnızca ait hissedebileceği bir insanlık."
Kitapların ve gökyüzünün eşlik ettiği güzel günler diliyorum.....·
45 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.