Belli bir sure niyet edip istedigin ve tam olarak hayatina hitap eden kitaplari okuyunca o gereken kafa dinlendirmeye bir sürü tozlanmış eski ama değerli şeyle haşır neşir olunca mi varıyormuş yani insan. Yine yirmi birlik nine gibi hissediyorum kendimi kitabın içindeki o tablodaki kız gibi, tuhaf geliyo böyle şeyler kısa süre evvel nasıl olduğunu bilmiyorum kitaplar bir seylerin farkina varmami sagladi ama üzerine gitmeyi düşünmüyorum istekli değilim ya da bu benim vazifem değil artık başkalarını başkalarına bırakıp kendimle kalmanın çok daha mantıklı geldiği hatta zamaninin gelip gectigi gibi bi aydınlanma yasatti kitap bana. Benligime disaridan bakma firsati verdi bunun farkina varinca da zaten konunun bi onemi kalmiyor, kısır döngü bi yerden sonra beni bile rahatsız edebilirmiş öğrenmiş oldum pek çok şey öğreniyorum aralarına istemediğim tecrübeler de karışıyo ama olsun bunlar da gereklidir herhalde diyoruz ilk önce insanın kendisi için gereklidir belki hakikat bu şekilde bulunur çokları kendilerini yitirirken senin bi kitapta kendini bulman büyük ve önemli bi ayrıntıdir bu kesinlikle olabilir ya da bu da bir yanılgıdır önceden bir şeyin devamlı olarak hissedilebileceğini sanırdım oysaki sonsuz sevgi sonsuz öfke sonsuz hiçbir şey yokmuş iplik iplikmiş her şey birdenbire ardı arkası kesilebilirmiş. Bunun farkina varan herkese keyifli farkindaliklar, harika bir kitaptin... ama herkese hitap etmeyeceğini düşünüyorum.
··
573 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.