Bana klasik kitapları sevdiren Zweig’ın yine şahane bir öyküsüydü. Şahsen sonlarında bazı yerleri pek beğenmedim ama hikaye çok akıcı geldi ve merak uyandırdı bende. Kitabın başından itibaren koyu renkli saçları olan bir baş karakter hayal ederken sonunda kızın “Saçları senin gibi sarı mı?” demesi ve yıkılış... Baştan söylesene şunu öyle hayal edelim. (göz deviren emoji) Her neyse okumaya değer güzel bir kitaptı. İş Bankası Yayınlarının bu kadar güzel kapaklar yapması kitap sevgimi yüzde ikiyüz falan arttırıyor, bunun kapağı da fazla bir hoştu ve doğruyu söylemek gerekirse içeriğinden çok kapağı için almıştım fakat hikaye yine de hiç pişman etmedi :)