Sevdiğim kitaplar hakkında konuşurken "Keyifle okudum." derim bazen.
Şiir kitapları öyle değil. Bazen, bazı şiirlerini keyifle belki ama çoğu zaman hüzünlü, zaman zaman pişmanlıklarla, merakla, kelimelerin bir araya gelişindeki inceliğe, ustalığa imrenerek, not alarak, çokça düşünerek, aynı şiiri üst üste defalarca inceleyerek, "bunu unutmamalıyım" diyerek, kendimi arayıp durarak okurum onları. Bu kitap da öyleydi. Okudukça bulduğum kendi eteğimdeki taşları, kapağındaki Munganları, yan yana verilmiş iki aynı şiirde sadece birine eklenen ifadedekilerin anlamda yarattığı büyüklüğü sevdim.
·
54 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.