"Büyüyünce ne olacaksın bakalım?" Bu soruyu küçükken bize sorduklarında astronot, ip cambazı ressam ya da dansçı gibi hayal gücümüzü kısıtlamadan istediğimiz cevapları vermemize izin vardır. Ancak yaşınız biraz büyüdüğünde mesela lilselere giriş sınavı zamanında güzel sanatlar lisesine gitmek isterseniz hele ki puanınız fen lisesine tutarken ailenizden duyacağınız cümle şu olur: "Oğlum/Kızım ben sana yapma demiyorum ki hobi olarak onu da yaparsın." Yani hayallerinizin peşinden hobi olarak koşmanıza izin verirler. Aynen kitaptaki Neil karakteri gibi.
Welton Akademisi aşırı derecede disiplinli ve öğrenci tabiriyle dinazor olarak kabul edilen sabit fikirli öğretmenlere sahip zeki öğrencilerin gittiği bir okuldur. Öğrenciler geceleri bile çalışma grupları oluşturarak ders çalışırlar. Ancak okullarına gelen yeni edebiyat öğretmeni John Keating diğer öğretmenlerden oldukça farklıdır. Eski bir Welton Akademisi mezunudır ve aynı zamanda Ölü Ozanlar Derneği'nin çaylak bir üyesidir. İlk dersinde kitapların mutlak doğrulararı öğretmediğini edebiyat kitabının ilk sayfasını yırtıp çöpe atmalarını söylerek öğrencilere öğretir. Öğrencilere farklı bakış açılar kazandırmayı amaçlar ve hayal kurmanın önenimi öğretir. Derslerde farklı metotlar kullanır. Kısacası sıradışı bir öğretmendir. Ancak her farklı insan gibi o da normal olanların gazabına uğrar.
Öğrenciler birgün Bay Keating'in yıllığını karıştırırken Ölü Ozanlar Derneği'nin adını görürler ve bu derneğin toplantılarını yeniden yapmaya karar verirler. Topluluğun asıl amacı hayatın iliğini emmetir. Ancak bunu yaparken boğazınıza kemik kaçmamasına dikkat etmeniz gerekiyor Bay Keating'in deyimiyle. Bir mağrada toplanarak çeşitli şairlerden ve kendi yazdıkları şiirler okurlar.
Kitapta pekçok şiir geçiyor ama benim en çok beğendiğim Todd'un yazdığı şiirdi.
Çağrıyı dinliyor ama kulak asmıyoruz,
Gelecek için umutlanıyoruz, gelecek yalnızca planlardan ibaretken
Bilgeliği düşlüyoruz hergün köşe bucak kaçtığımız,
Bri kurtarıcı diliyoruz kurtuluş elimizdeyken.
Kitabın başındaki Todd ile sonunda bu şiiri okuyan Todd'un aynı kişi olduğuna şaşırmadan edemiyorsunuz. Çünkü Ölü Ozanlar Derneği'ne giren üyeler değişiyor, hayallerinin peşinden gidiyorlar.
Umarım birgün Bay Keating gibi öğretmenlerin sayısı artar ve artık yadırganmazlar. Ancak o zaman aklı ve vicdanı hür nesiller yetişebilir çünkü.
·
3 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.