Hani insan bazen yalnız kalmak ister ya
Acı bir olay olduğunda mesela
Ne bilim bir yakını öldüğünde veya
Çok saçma da olsa yalnız kalıp kafa dinlemek ister ya
Ben hiç istemedim
Hep istedim ki acımı paylaştığım biri olsun
Ben pek konuşamam anlatamam derdimi
Ama yanımda sadece otursun isterim
Benim bir sürü korkularım vardır
Karanlıktan, yüksek sesten bile korkarım Ama en çok neden korkarsın deseler yalnızlıktan korkarım
Bu iletiyi paylaştıktan sonra bir çok güzel kalpli insandan mesaj aldım. Hepsine tekrar teşekkür ediyorum. Kimi bir şiir gönderdi kimi yapabileceğim birşey varmı diye sordu. Bu güzel kalpli insanlardan biri de benim Mustafa Ulusoy ile tanışmama vesile oldu.
Bu kitabında kendimden o kadar çok şey buldum ki. Nokta atışı diyebilirim. Hepimizin hayatında kayıpları olmuş bu kayıplarla başetmeye çalışmış hepimiz bu durumun altından farklı şekilde kalkmışızdır. İşte bu kitapta ölüm , kaygı konuları işlenmiş. Karakterlere renk isimleri verilerek anlatılmış açıkçası bu biraz kafamı karıştırdı. Okuduğum her sayfada o kadar çok kendi kendimle konuştum ki çokca kitabı bırakıp düşündüğüm oldu.
Mustafa Ulusoyu araştırırken Zaman gazetesi köşe yazarı olduğunu ve bunun için yapılan bir çok kötü yorumu gördüm. Sadece şunu söyleyebilirim. Ön yargıları bir kenara bırakalım. Yazarın okuduğum ilk kitabı bu kitap için söylüyorum olumsuz taraf olabilecek birseyler bu kitabında yok. Diğer kitaplarında da böyle mi bilemiyorum ama Bu kitabı okuyun kendinizden çok şey bulacaksınız efenim.
··
414 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
En başta sıraladığınız dertleri bir insanın kendisine karşı samımı olmadığında ortaya çıktığını düşünüyorum. Çünkü kendine karşı samimi olmayan biri her zaman kaçar içine gömülür.