Son sayfası gelmeyen, her seferinde başa dönen bir kitapEdebiyat
Gençlik bir kitaptı, okuduk bitti;
Canım bahar geçti çoktan, kış şimdi.
Hani sevincin, o cıvıl cıvıl kuş?
Nasıl, ne zaman geldi, nasıl gitti?
Her gün biri çıkar, başlar ben, ben demeye,
Altınları gümüşleriyle övünmeyi.
Tam işler dilediği düzene girer:
Ecel çıkıverir pusudan: Benim ben, diye.
·
3 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.