Kitabı okurken uzunca bir süre tıpkı Küçük Prens'i okurken de yaşadığım gibi çocuk kitabı okuyormuş hissine kapıldım. Ama ilerledikçe gelişen olayların altında verilmek istenen mesajları kavramaya başladım ve gördüm ki pek çok mesajı imgesel olarak aktarmış Golding.
Liderlik savaşının insanların doğal yapısında olduğunu ve bunu kazanmak için de dost kazanma ve düşman kaybetme (gerekirse yok etme) yöntemlerini uygulamasını açık bir şekilde gösteriyor bu roman. Gruplaşmaların temelinde insanın en derinlerinde saklı pırıltıları ve kötülükleri meydana çıkarma uğraşındaki insanları betimliyor. Yine bu kötülüklerle beraber her insanın içinde yatan iyiliği de gözlerimiz önüne seriyor ve tıpkı her insanın yaşamında olduğu gibi içimizdeki iyi ve kötünün savaşını muhteşem bir şekilde anlatıyor. Yaygın bir şekilde söylenen “çocuklar gibi saf ve masum" klişesinden sıyrılıp çocuk da olsa insanların belirli koşullar altında içlerindeki kötülüğü dışa vurmaktan hiç de geri kalmadıklarını görüyoruz. Spoiler vermeden kitap hakkında aktarabileceklerim bunlar :) Keyifli okumalar dilerim.
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.