Mustafa Kutlu'ya olan hayranlığım bir kat daha arttı. Yazarın naifliği karşısında yine eridim diyebilirim.
Son cümlesine uzun uzun baktım ve kitabı şimdi elimden bıraktım. Etkisinden çıkamıyorum çıkmak da istemiyorum bu kıymetli eserin. İsmi gibi beyhude bir ömür, hiçe gitmiş gibi gözüken bir ömür. Eskilerin kadir kıymet bilişini, güzelliğini anlatan ve yenileştikçe kötüleşen bu hayatın/yaşamın hüzünlü bir hikayesi. Böyle bitmemeliydi dedim, kıymet bilenler böyle kıymetsiz yitip gitmemeliydi dedim ama kıymet bilenlerin kıymeti ne zaman bilinmiş ki...