Gönderi

Puan vermedi·463 syf.··
Beğendi
·
2015 123. kitabı
"Geriye bakıp çocukluğumu anımsadığımda, nasıl hayatta kalabildiğime hâlâ şaşarım. " diyor Frank Mccourt... Ne kadar kötü çocukluk geçirebilir ki? Doğduğu günden beri çalışmayan baba, çocukları için endişelenen bir anneye sahip Frank Mccourt. Babası hiç çalışmaz, zar zor bir iş bulur 1 hafta çalışır, haftalığını alır ( çocuklar artık midelerine yiyecek bir şeyler girecek diye sabahlara kadar bekler, sonunda sızıp kalırlar ) barlara gidip son parasına kadar içki içer... Ne ile mi beslenirler? Tüm gün; ince bir dilim kızarmış ekmek ve sadece açık bir çay... Bazen o da olmaz çünkü bu seferde sobayı yakacak kömürleri yoktur. Benim burun kıvırıp yemediğim yumurta`nın hayelini kurarlar... Çikolata tadı bilmezler. İki şeyin tadını iyi bilirler: Çay ve kızarmış ekmek... Okula gidecekler giyecekleri yoktur... Aslında 7 kardeşlerdi. Ama 3 kardeşi belli aralıklarla art arta ölür. Ne için mi? Tabii ki cevap basit... Zaten Frank da tifo`dan ve gözlerinden akan bir sıvıdan zor günler geçirir. 4 kardeş kalırlar geriye, anne ve baba. Ne mi olur? Babaları 4 çocuğunu, karısını sefalet içinde bırakır, İngiltere`de çalışmak adıyla yokaçıkar... Ama dikkat çeken nokta: Mccourt babasına hiç kızmaz, kardeşleri de öyle. Belki de öfkesini okuyucuya geçirmemiştir. Kitapta ki bu cümle tüm hisslerini açıklıyor kimbilir : " Bize, Tanrı'nın üç ayrı kişinin birleşimi olduğunu öğrettiler. Babamı Tanrı'ya benzetiyorum: Sabahları gazetesini okuyan, akşamlan bizimle oturup hikayeler anlatan ve duasını yapan, bazen de viski kokarak eve gelen ve bize İrlanda uğruna ölmeye hazır olduğumuza dair yemin ettiren üç ayrı kişi sanki. O üçüncü ve kötü haline ben de çok üzülüyorum, ama ona asla sırt çevirermem. Her şeyden önce, birlikte geçirdiğimiz sabah saatleri adına bunu yapamam. Sabahki kişiliğiyle gerçek babam o. Eğer Amerika'da yaşasaydık filmlerdeki gibi, ona, seni seviyorum, baba, diyebilirdim. Ama Limerick'te bunu söylemezsiniz. Adama gülerler. Tanrı'yı, bebekleri ve yarış kazanan atları seviyorum diyebilirsiniz, ama bunların dışında sevmek sözcüğünü kullanmak biraz ahmaklığa girer. " Zaten babası da ömrü boyunca çocuklarına hiç kötü davranmamıştır. Açlık ve sefalet dışında... Umuda giden yolun gerçek hikayesinin sadece yolculuk aşaması " Angela`nın Külleri ". İnternette biraz araştırma yaparken çok şaşırdım. Geriye kalan 4 kardeş çok güzel yerlere gelmişler. Senarist, yazar, oyuncu ve yine yazar :) Kitapta okuduğum küçücük çocukların bu hallerini görünce de çok şaşırdım :) marinatimes.com/2014/02/michael... ben en çok Malachy`i sevdim. Zaten yazarda söylüyordu : " Herkes Malachy`i sever, benim çipil gözlerim, kafama yatmayan saçlarımla dalga geçerlerdi. " diye. Not: Angela`a çok kızdım aslında. Anne çocukları için her şeyi göze alabilir. Zor şartlar altında bile olsa çalışır. Ama o bunu yapmıyor. Bunun yerine Frank 11 yaşında okulu atıp, zor şartlar altında çalışıyor. Ne kadar keyifle okuyabilirsiniz bilmiyorum ama keyifli okumalar.
Edebiyat
Angela'nın KülleriFrank Mccourt · Epsilon Yayınları · 20084,597 okunma
··
591 Gösterim
18 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Kitabı henüz okumadım.incelemenizi okuduğumda bana şeker portakalını hatırlatı. İnceleme için teşekkür ederim çok içten ve samimi olmuş :))
Aysel
Gönderi Sahibi
İyi okumalar. Rica ederim :)
Çok güzel yorumlamışsınız, okuyacaklarıma ekliyorum hemen :)
Aysel
Gönderi Sahibi
Çok teşekkür ederim Nur hanım :) Sizin sayenizde ben de benim için apayrı yeri olan bu kitabı anımsamış oldum. :)
Hayır aksine çok güzel yorumlamışsınız .Bence kitabın en ilginç tarafı tüm anlatılanların kurgu değil gerçek olması.Bu kitap bence hayatım roman deyiminin gerçeğe dönüşmüş hali.Ayrıca kadeşlerin şimdiki hallerinin lingini paylaşmanız çok güzel olmuş,bende çok ilginç buldum.
Aysel
Gönderi Sahibi
Evet gerçek hayat öyküsü. Okumağınızı tavsiye ederim. Yazar geçirdikleri zorlukları mizah duygusu katarak işlemiş. Onun için okurken acı gerçekler size şükranla sunuluyor. Sonu yarımkalmışlık hissi verecek. Zaten maksat bu çünkü bu kitap serinin 1. kitabı. Açıkçası sonlara doğru biraz hayel kırıklığına uğradım. Okurken neden bahsettiğimi anlarsınız umarım :) Yorumunuzu bekleyeceğim. Keyifli okumalar.