Shakespeare'in okuduğum ikinci kitabı.Timon u okuduktan sonra daha da bağlandığımı hissettim bu kelimelerin sahibine.İnsanı yavaş yavaş yıkan bir oyun.Derinden sızıntılar oldu önce.Sonra bir bakıyorsunuz tüm sevgiyi içinde barındıran yüreğiniz bomboş kalmış.Neden mi? Kötü bir çağdayız.Ya da vazgeçtim çağa suç atmayacağım hemen.Bizler kötüyüz.Zamanla ya da mekanla alakası yok aslında olayın.İnsanlar fırsatçı oldukça, toplum tarafından cömert insanlara saf ve kandırılması gerekir gözüyle bakıldıkça sonumuz Timon gibi olmasın da ne olsun ? Bu kaçınılmaz.Yalnız bir ölüm.İnsanlara küs bir ölüm.Tüm mesele yürekleri temiz tutmakta.Bana bir yaklaşana on yaklaşmayı öğretirdi annem.Ben koşarken sana, tam da ulaşmışken ruhunun en derinine, olur mu senin bana taktığın çelme? Bu senin ayıbın olur belki ama beni ziyan eder.Zira Timon ölmekten beter oldu.
Okuyun arkadaşlar ve kaçın dalkavuklardan.Timon kaçamadı ama belki biz kaçarız kim bilir...
·
22 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
