Bir sahil kasabasında yaşayan okur, çocuğunun ilk okul günlerini sıhhatle geçirmesi için, deniz kıyısında ki okulun hemen önünde ki banka oturup kitabını açar. Aklında acaba gerildi mi, üzüldü mü, mutlu mu, biriyle boyalarını paylaştı mı, ilk çizdiği resim ne oldu, öğretmenini sevdimi gibi onlarca soru, başında martılar ve deniz hışırtısıyla ilk cümleleri kaçırır. İçinde taze bir hıçkırık, bu işte bir terslik var, çocuklar okula başladığında annelerinden ayrıldıkları için ağlar :)
Annelik verdiğini azımsama sanatıdır, bunu hatırlar. Ve yeniden kitabın ilk sayfasını açar
Kontrbas...
"Oda. Bir plak çalınmaktadır, Brahms' ın İkinci Senfoni'si. Sahnedeki adam mırıldanarak müziğe eşlik eder. Uzaklaşan, dönüp gene gelen adımlar. "
Sözü edilen bir enstrümandır.Ama bir çocuğun uyurken kucakladığı oyuncağından söz eder gibi hislidir. Sevdiği bir dostunu arkadan över gibi gururludur, bir mizansenin parçası gibi keyifli, bir ustanın öğretisi gibi hakikidir...
Bir müzik başlar, bütün o sesleri de kucaklayan, tıpkı tiyatro sahnesinde ki anlatıcının sözünü ettiği gibi... Okur birdenbire rüzgarın esintisini yeniden duymaya başlar, sonbahar neşeli sulara düşürdüğü ürpertisini teslim ederek seyirci koltuğuna oturmuştur. Gelip geçen insanların ayak sesleri dâhi o müziğin bir parçası oluverir...
Şimdi sahne gittikçe yükselen, tek taraflı duyguların tiz gölgesinde hislenen, çıldırasıya yalnız ve kuşkulu repliklerin...
Ve giderek yalpalayan derinlik... Tıpkı ufukta sallanan gemiler gibi... Okur unutmuştur kitaba bakmayı bir süre, sonra çocuk çığlıkları... Kontrbas aniden ağırlaşmaya başlamıştır... Müzik kesilir.
Okur yavrusunun yanına koşar, sarılır dinler, sevinir ve banka geri döner.
Müzik yeniden başlar. Okur bir müzisyenin ruhunun tellerine, acısına, gelgitlerine ve değersizlik hissine bir çırpıda dokunur ve karahindibağa üflemiş gibi hisseder... Kopuş başlar...Uçuşan, müzisyenle enstrümanın dostluğundan bir sonedir... Sulara, martıların kanatlarına ve okurun kulağına son notayı bırakır...
Okur kitabı alır göğsüne bastırır, zamanı açıp genişleten ve içine hem coşkuyu, hem hüznü, hem de ümidi sığdıran Rabbine şükreder.
Minik bir eli tutarak, neşe ile evine döner :)
Keyifle okuyun efendim...
·
228 Gösterim
2 Yorum
Bu yorum görüntülenemiyor
Bir enstrüman temalı kitaba da böyle hisli bir inceleme yakışırdı. :) Minik çocuğumuza okul yıllarında başarılar. :)
Eylül Türk
Gönderi Sahibi
:) Sabah, gün, seher mânâlarına gelmekle beraber, diriliş yerine de kullanılabilir, ahvale göre değişir... :)
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.