Bir kızılderili sözü vardı. Son ağaç kesildiğinde, son nehir zehirlendiğinde, son balık öldüğünde insan paranın yenmeyen birşey olduğunu anlayacak diye. Dünyayı yöneten aileler son balığı kendilerine saklıyor. Kalanları fakirleştirip kendilerine köle yapıyor. Bundan habersiz/bilgisiz halk ise gizlice kırıma uğratılıyor. Bu dünya düzenini değiştirmek için insanı değiştirmek gerekiyor. Demekki iyiler ve kötüler her zaman olacak. Peki napalım? Bilelim. İyi ve kötüyü ayırdetmek için bilgili olmak gerekli. İşte bu kitap yediklerimizin de ne olduğunu bilmemiz gerektiğini belirtiyor. araştırmacı kimliği ile bu kirli düzenin sebepleri üzerine şüpheler uyandıran yazar gazete yazıları gibi okuması zevkli ve akıcı bir kitap daha kazandırmış bizlere. Bazen bilmediği konularda ahkam da kesmiş "bkz. aşılar" biraz yumuşatmış eski söylemlerini ama olsun. Tüm insanların bu bilinç düzeyine ulaşmalarını diliyorum. Yaşamak bir ağaç gibi tek ve hür ve bir orman gibi kardeşçesine... bu hasret bizim.
·
23 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.