25 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Süt emerdin gündüz-gece
Unuttun ya, büyüyünce...
Ha işte tıpkı öylece
Unutursun Mihriban’ım.
Gün geçer, azalır sevgi
Değişir her şeyin rengi.
Bugün değil, yarın belki
Unutursun Mihriban’ım.
Abdurrahman Ağabey ne güzel dillendirmiş işte... İnsan neleri unutmuyor ki; kaldı ki dişi kırık bir haspa mı hükmedecek ömrümüze... Kendinize gelin Allah aşkına....
Benim ilk aşkımı torbaya koyup evin çatısına götürüp sakladılar.Kayboldu.25 sene oldu çatıdan bir yerlerden çıkar diye hâlâ ararım bir umutla.Bazen uzaktan tek tük gördüğüm oluyor çatıda ama hâlâ bir haber yok.Çatının altını üstüne getirdim bulamadım.Belki bir gün kavuşmak nasip olur ölmeden.Hâlâ aklım, yüreğim çatıdan gelecek vuslat haberinde...
Gerçekten unutulmaz kardeş... Hatırlarım daha 5 yaşlarımdayım, horoz şeker vardı bilmem bilir misin? Kırmızıdan hallice rengi ve sert yapısıyla... Öyle bir tadı vardı Allah seni inandırsın insan dillemeye dahi kıyamıyordu? Benimki de böyle bir unutulmayan aşk işte...
Onda hisselerimizi başkasında bulamadığımız için öyle geliyor , belkide işimize geliyor dur!?
