"Mrs.Dalloway çiçekleri kendisinin alacağını söyledi." Kitap işte bu meşhur cümleyle başlıyor ve bütün bir gün boyunca Mrs.Dalloway'in gününe, saatlerine tanıklık ediyoruz. (Kitabın ismi bu yüzden zaman kavramında geçtiği için saatler olarak kalacakmış ama sonradan değiştirilmiş.)
Anlatimi bakimindan karışık ve biraz da zor bir kitap Mrs.Dalloway. Yapilan yorumlardan anlayacagimiz üzere tam olarak zaman, mekan, karakter kavramı oturmadigindan, farklı zamanlarda geçtiği ve bir diğer zamana geçişte belirgin herhangi bir sey olmadığından sanırım pekte sevilmemiş. Evet bazi noktalarda hak veriyorum ama tam olarak da öyle düşündüğüm söylenemez, Mrs.Dalloway'in düşüncelerine paralellik gösteren düşüncelerim ve hareketlerim beni kitaba bağlamakta hiçte zorlamadi:) Her okur bir olmadigindan dolayi kitap benim icin gayet de akiciydi. Kitap bittikten sonra araştırma yaparken de karşıma bir film çıktı. Virginia Woolf'un Mrs.Dalloway kitabını yazarken ki sürecini anlatan bir film:The Hours(Saatler). Kitabı okuduktan sonra üzerine bu filmi izlemek kitapla ilgili sahip olduğum boşlukları doldurmada bana oldukça yardımcı oldu. Yanlış anlaşılma olmaması için tekrar belirteyim kitabın filmi değil,bu kitap yazılırken ki Virginia Woolf'un yaşamını anlatıyor, düşüncelerini ve hislerini yansıtıyor. Ama eğer kitabı okursanız ardından mutlaka filmi izleyin derim çünkü kitapta farklı zamanlarda geçen konu kafanızda tam yer etmediyse, bazı taşların yerine oturması açısından film çok çok yardımcı oluyor. Size tavsiyem kitabi okudum ama anlam veremedim diyorsanız mutlaka filmi izleyin.. İzleyin ki Virginia'yı anlayın.. Virginia.. Virginia ve kitabı bitirdikten sonra ki o hazin sonu... Ceplerine taş doldurup kendini göle bırakması... Kocasına bıraktığı o mektup... Ben burada noktalıyorum. Benim yazacaklarımın devamını Virginia'nın mektubu tamamlasın...
"Sevgilim, yine çıldırmak üzere olduğumu hissediyorum. Yaşadığım o korkunç anlara geri dönemem artık. Ve ben bu kez iyileşemeyeceğim. Sesler duymaya başladım. Odaklanamıyorum. Bu yüzden yapılacak en iyi şey olarak gördüğüm şeyi yapıyorum. Sen bana olabilecek en büyük mutluluğu verdin. Benim için her şey oldun. Bu korkunç hastalık beni bulmadan önce birlikte bizim kadar mutlu olabilecek iki insan daha düşünemezdim. Artık savaşacak gücüm kalmadı. Hayatını mahvettiğimin farkındayım ve ben olmazsam, rahatça çalışabileceğini de biliyorum. Bunu sen de göreceksin. Görüyorsun ya, bunu düzgün yazmayı bile beceremiyorum. Söylemek istediğim şey şu ki, yaşadığım tüm mutluluğu sana borçluyum. Bana karşı daima sabırlı ve çok iyiydin. Demek istediğim, bunları herkes biliyor. Eğer biri beni kurtarabilseydi, o kişi sen olurdun. Artık benim için her şey bitti. Sadece sana bir iyilik yapabilirim. Hayatını daha fazla mahvedemem. Bizim kadar mutlu olabilecek iki insan daha düşünemiyorum."
··
1.272 Gösterim
3 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Öncelikle bu güzel yorum için,teşekkürler, emeğine sağlık!
Aslında, filmi ben de izledim, ama şöyle bir durum var, " saatler" filmi de, başka bir yazarın kitabından uyarlama, yani o film de , bir tür kurmaca!
Ne bu kitapla, ne de virgine nin gerçek yaşamıyla bire bir ilgisinin olmadığını düşünüyorum!
Filmde, virgine, mutfaktaki gaz ocağı ile intihar etmiyor muydu?
Açıkçası, yorumunuzu okuduktan sonra, bildiğim tüm bilgiler iç içe geçti.
İşte bilinç akışı oldu resmen!
Sanırım, yorumunuzdaki bazı yerleri düzelmenizde fayda olucağını düşünüyorum
Demet
Gönderi Sahibi
Öyle görünüyor, çok güzel bir açıklama yapmışsın o güzel kelimelerine sağlık! Slyvia Plath'ın günlükleri de aklıma geldi gece gece üzüldüm şimdi.🙈
Aforizmalarını daha bugün okumuştum, bunun üzerine incelemeni okumak bende bir şeyleri daha çok pekiştirdi. Umarım bu eşsiz insanla ve kitaplarıyla herkes tanışır. Çok güzel yorumlamışsın Demet, eline sağlık. :)
Demet
Gönderi Sahibi
Öyle elbette, doğru diyorsun bak, hissedilmek bir parça olsun anlaşıldıklarını bilmek istemişlerdir.. bence biz bunu biraz olsun yapıyoruz.. yaşadığımız şeylerde onları hissediyoruz,düşünceleriyle en azından kendi hayatımda yer ediyorlar... :)
Kesinlikle Çok güzel bir kitap! Okurken çoğu zaman ipin ucunu kaçırdım ve sürekli kendimi dikkatsiz okuyorum diye suçladım, fakat kitabı bitirdikten sonra her şeyin kafamın içinde bir bütün oluşturduğunu fark edince mutlu oldum. Kitabın son cümlesini okuduktan sonra bir burukluk hissettim. Hala "mrs. Dalloway"i duyunca o his var olur.
Kitap bilinç akışı(stream of consciousness) tekniğiyle yazıldığı için çok kolay okunmuyor. Yine de herkes bir şans verip okumalı diyorum. İncelemeniz için teşekkürler. :)
Demet
Gönderi Sahibi
Kesinlikle, ayni şey bende de oldu zaman zaman sayfaları bir kaç kez öne aldım, yeniden okudum. Aslinda kitap kendini yakalayabilene muazzam bir an yaşatıyor. Zor evet ama güzel olan hangi şey kolay ki, ve ayrica çok teşekkür ederim :)