Bitsin de biran evvel insanlara anlatayım dediğim canım kitabım sonunda bitti ve yazıyorum. Yazarın ölümünden sonra sandıktan çıkan binlerce sayfadan kısaltılıp oluşturmuş bir kitapmış Huzursuzluğun Kitabı.Bunu kitabı bitirdikten sonra sitede gezinirken bir yerde okudum. Dedimki sonra iyiki o sandığı açıp o sayfaları birleştirip bize bu kitabı sunmuşlar. Hayatımda okuduğum en güzel kitaplardan biri oldu diyebilirim. Pessoa nın iç dünyası öylesine karmaşık ve değişik ki beni hemen içine çekti. Yalnızlığını, duygu değişimlerini,Yaratıcı ile ilgili düşüncelerini, metafiziğe karşı olan ilgisini her şeyini anlatmış aslında bizlere. Kitaba ilk başladığımda bu kalın kitap nasıl bitecek, bu ne ic karartıcı bir kitap demedim değil. Ama biraz okuduktan sonra beni öyle içine aldıki sürekli kitabı düşünür oldum. Kitapla ilgili yorumlara bakarken şu cümleyi görmüştüm 'Pessoa nin huzursuzluğu bulaşıcıdır, okumadan önce iyi düşünün.' Ben de açıkçası hic düşünmedim çünku ziyadesiyle huzursuz günler geçiriyordum. Kitap da en sevdigim nokta anlayamadigim bir sürü yer olmasıydı. Bazı sayfaları inanin 3 4 kere falan okudum ama yine oturmayan yerler kaldı kafamda. Kitabin bu yonude beni büyüledi açıkçası. Kitap da bir olay döngüsü yok ama yazar kendini anlatm bence olay kişi mekan zaman kullanmadan kendini anlatmış zaten kitabın sonuna da eklemiş “Bu kitap, hiç hayatı olmamış bir adamın biyografisidir” Pessoa ya hayran kalmamak inanin mümkün değil. Onunla tanışıp düşünce yapısını birazcık olsun anlamayi çok isterdim. Kesinlikle hayatınızın farklı dönemlerinde en az 2 3 kez okuyun bu kitabı...
·
4 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.