Kitaba başlarken kendimi satranç oynayabilecek kadar zeki görmediğim için satranç hamlelerinden sıkılabileceğimi düşünmüştüm ama kitap hamlelerden zerre bahsetmiyor. Satrancın tekniğine hiç girmiyor. Kitabın bence anlattığı temel şey “düşünmek, yalnızlıkla savaşta düşüncenin gücünün nerelere gidebileceği”. Kendi kendiyle çok konuşanlar, kendi tezini kendi çürütenler bilir ne demek istediğini. İnsan her savaştan çıkarda eğer kendiyle savaşıyorsa, kendi düşünceleriyle savaşıyorsa bundan sağlam çıkamaz. Dr.B beynini öylesine bölmüştü ki yalnızlığında, hayal kurmaktan aciz czentovice yenildi. Daha doğrusu düşünmekten aciz olan czentovic düşünmenin tehlikeli sınırını aşan dr.b’ye aşırı düşünmesi için zaman vererek -farkında olmasa da- dr.b’nin kendi kendine yenilmesine neden oldu. Dr.B’nin kafasındaki hamlelere czentovic yetişemedi ve böylece kazanmış oldu. Sürgünün,işkencenin bir insana nelere mâl olabileceği bu kısacık öyküde çok derince anlatılıyor. Belki yazar da bu yüzden intihar etmiştir kim bilir? Düşüncelerinin derinliğini sürgün anında farketmek zorunda kalmıştır belki de... puan verirsem 10 veririm kesinlikle.
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.