Kübra
@Kubranndunyasi
6 okur puanı
Ekim 2018 tarihinde katıldı
Bir gün olur da sessiz sedasız gidersem bu diyardan bilinsin isterim; büyük hayallerim vardı benim, büyük umutlarım. İçimde kocaman bir dünyam vardı benim.
K.D.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Küçük hayatların büyük insanları olur ya bence bu kitapta tam olarak bu anlatılıyordu. Adı dahi geçmeyen bir kadının her ayrıntısını hatırladığı o büyük aşkı. Aşk demek belki de onun bu denli ısrarına rağmen bence fazla anlamlı gelir. Kadının unutulmayanı, unutamadığıydı çünkü. Nedeni de bence çok basitti o küçük hayatında, dar ve sınırlı yaşamında bir anda ortaya çıkan aşırı havalı adam daha çocukken ona hiç bilmediği bir dünyayı açmıştı hem de yanı başında. Annesiyle birlikte sıradan bir yaşamın içinde büyürken bir anda tüm ihtişamıyla çıkmıştı. Bir duvarı aşsa o rutin monoton hayatı kaybolacaktı. O yüzden hayallerinde oluşturduğu o mükemmel sevgilisinden hiç ayrılamadı. Ona rağmen...Ondan kendine hediye gördüğü çocuğu, kendisinin hiç sahip olamayacağı yaşamı evine getirmişti. Çünkü O’nun çocuğuydu ve aynı zamanda kendinin, kendini de değerli kıldı böylece. Evinde doğuştan değerli biri vardı o yüzden kendini satmak pahasına havalı kıyafetler, okullar için bu kadar uğraştı... Aslında o çok sevdiği sevgilisinin karakterine erişmişti ama farkında değildi. Kendi de hayatına birçok “bilinmeyen adam” aldı ya da “umursanmayan” ama ne öne vardı ki? Hepimiz biz değersizken değerli olanı istemez miyiz? Keşfedilmeyi, bilinmeyi istemez miyiz? Zor olmalı bize yeni şeyler vadetmeli. Bu belki bir tutkuydu belki de bir saplantı ama yine her şey bence kadının kendindeydi. O kendini “bilinmeyen bir kadın” gördü. Bilenler neye yarar ki mühim olan bilemeyendeydi...
Bilinmeyen Bir Kadının MektubuStefan Zweig · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2022266,9bin okunma
Kitaba başlarken kendimi satranç oynayabilecek kadar zeki görmediğim için satranç hamlelerinden sıkılabileceğimi düşünmüştüm ama kitap hamlelerden zerre bahsetmiyor. Satrancın tekniğine hiç girmiyor. Kitabın bence anlattığı temel şey “düşünmek, yalnızlıkla savaşta düşüncenin gücünün nerelere gidebileceği”. Kendi kendiyle çok konuşanlar, kendi tezini kendi çürütenler bilir ne demek istediğini. İnsan her savaştan çıkarda eğer kendiyle savaşıyorsa, kendi düşünceleriyle savaşıyorsa bundan sağlam çıkamaz. Dr.B beynini öylesine bölmüştü ki yalnızlığında, hayal kurmaktan aciz czentovice yenildi. Daha doğrusu düşünmekten aciz olan czentovic düşünmenin tehlikeli sınırını aşan dr.b’ye aşırı düşünmesi için zaman vererek -farkında olmasa da- dr.b’nin kendi kendine yenilmesine neden oldu. Dr.B’nin kafasındaki hamlelere czentovic yetişemedi ve böylece kazanmış oldu. Sürgünün,işkencenin bir insana nelere mâl olabileceği bu kısacık öyküde çok derince anlatılıyor. Belki yazar da bu yüzden intihar etmiştir kim bilir? Düşüncelerinin derinliğini sürgün anında farketmek zorunda kalmıştır belki de... puan verirsem 10 veririm kesinlikle.
