İnceleme değilde düşüncedir benimki:
Bilmelisin ilk sayfasından son son sayfasına kadar konuşmaların ahengi bozabilir kurallı cümlelerini...
Tıpkı yanlış giden düzeni bozmak isteyen Hamlet gibi. Ve bazı kitaplar vardır hani, karakteri benimsemeni ister, tüm ruhunda acıyı, sevinci, mutluluğu, kini, öfkeyi; yani duyguyu hissetmeni ister çünkü nakşetmiştir ilk yazıldığı andan itibaren mürekkep kanını kâğıda ve teslim etmiştir yazar yapraklara ruhunu... İhmal de etmemiştir tiyatronun amacını, niyetini açıklamayı satırlarında.
Demem o ki sevgili dostum,
Shakespeare, gerek psikolojik tahlilleri gerek konusu gerek karakterlerin davranışları ve yazımının ahengi ile sayfa sayfa tiyatro perdeleri seyrettirdi bana. Ve perde kapandığında ben Horatio'dum. Hamlet'i anlatıyordum kendime. Oynayan ben dinleyen ben...
Peki sen nasıl anlatırdın kendine?
Okumadan bilemezsin...
İyi okumalar..
Ve bir kişiyi daha unutmamak lazım onun sayesinde kendi dilimizde okuyabildiğimiz için Sabahattin Eyüboğlu'na teşekkür ederim.
·
5 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.