Cioran gibi hayattan bağlarını kesmiş bir filozofun yaşadığını ve düşündüğünü kitaba açık bi dille aktarmasıni dilerdim doğrusu. Lakin yazar diger yazılarında olduğu gibi bu kitapta da baya ağır ve kapalı bi dil kullanmış. Curumenin kitabı bir varoluş kitabıdır ama anlamlandirma kitabı değildir. Asetik bi insanın hayata karşı yaşamıs olduğu duyguları pesimist bi kisiklikle ele almasıdır. Esas itibariyle nietzsche den etkilendiği doğrudur. Ve Esede bunun örneklerini görebilirsiniz. En başta akla karşı çıkması en büyük örnek olur herhalde. İkinci benzerlik ise başlık başlık soylev şeklinde eseri ele alması olayı. Böyle buyurdu Zerdüşt öğretmen ise curumenin kitabı öğretmeninin peşinden koşan ve onu benimseyen öğrenci olur.
Derin bi sorgulama kazandırıyor kişide. Ağır ilerleyen kitap bazen baya sıkıcı olabiliyor. Dikkat edilmesi gereken diğer bu husus da kitabın önemini ve anlattığı düşünceyi kavrayan kişide derin bi umutsuzluk ve münzevi bir öğrenilmiş çaresizlik bırakmasıdır. Sevgili okurlar siz sakın yapmayın bunu hayat herşeye rağmen güzeldir. Ve sevgili Cioran ellerine ve düşüncelerine sağlık.
İyi okumalar dilerim