Celal Üster’in nitelikli çevirimiyle okuduğum, günümüz siyaseti ve izlenilen politikanın insanlar üzerindeki etkisini hayvanlara benzetilmesi, hırsın, gücün ve koltuk sevdasına bürünen liderlerin nereden geldiklerini unutup altındaki kimselere yaptırdıkları dayatmaları konu alan efsane bir kitap. Bu doğrultuda zaten başı çekenlerin domuz olarak nitelendirilmesini de manidar bulmadım değil. “Hayvanlar eşittir. Bazı hayvanlar daha eşittir.” Kitaptan yapılan bu alıntıda zaten özetleme niteliğinde...