Yazılışının üzerinden 115 yıl geçmiş olsa da bu güne kadar okuduğum en başarılı kitaplardan biri. Eskimeyecek ve her zaman okunmaya değecek bir kitap. Aslına bakıldığında kitaptaki olaylar ancak bir hikaye oluşturabilecek genişlikte ve olaylar karışmıyor. Basit bir kurgusu var; ancak kahramanların iç dünyasını işlemekteki başarısı sizi kitaba çekiyor. Olayları Necip'in ve Suat'ın gözünden ayrı ayrı görüyorsunuz. Bu bir taraftan onların iç dünyalarına girmenizi sağlarken, diğer taraftan dışarıdan görünenle içeride yaşananlar arasındaki tezadı görmenizi sağlıyor. Ayrıca insanların konuşamadıklarında nasıl yanlış anlamalara yöneldikleri ve yanlış değerlendirmelerin duygu dünyası üzerinde yarattığı yıkım da çıplak bir şekilde ortaya koyuluyor. Mevcut toplum düzeni içinde mutlu sonla bitmesi imkansız bir hikaye için olabilecek en mutlu sonu da yakalamış sanırım yazar. Hem ana kahramanların isteği bir bakıma gerçekleşirken, diğer taraftan toplum veya eserde toplumu da temsil eden diğer kahramanlar zarar görmemiş oluyor.
··
19 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.