Kitaba başlarken "Nasıl bir serüven beni bekliyor acaba?" diye düşünmeden kendini alamıyorsan, kitabın ortalarına doğru meraktan tırnaklarını yiyorsan, kitabın sonlarına doğru "Tamam tamam buldum katil bu." diye düşünüp her seferinde şaşırıyorsan bir Ahmet Ümit kitabı okuyorsun demektir. Zekasına, kalemine hayran olduğum insan, yine muhteşemdi. Ama gözlerim Nevzat komiseri aramadı değil. Bi yerlerden çıkmasını umdum hep. Onun yeri ayrı bende çünkü ona ayrı bir sempatim var. Gelelim Sis ve Gece'ye. Baş karakterimiz Sedat bir MİT görevlisi. Evli fakat bir genç kıza aşık. Aşık olduğu kız Mine. Mine'nin kaybolmasıyla yaşanan olaylar.
Sedat'ı okurken çok eleştirdim. Yanlış yaptığı çok noktalar buldum. Ama olayın akışı alıp götürdü beni. Özelikle sonlara doğru ikilemde kaldım. Bir yanım biran önce sona gelsin istiyor bir yanımda kitap hiç bitmesin istiyor. Kabul ediyorum geç kaldığım bir kitap. Benim gibi geç kalanlar varsa ellerini çabuk tutsunlar derim.
·
13 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Kitabın daha ortalarına gelmeden Mine'nin öldüğünü ve cesedinin ev sahibesinin ölen eşinin eski dükkanında buzdolabı içinde olduğunu ve engelli kızın hemen her gün ona yiyecekler götürdüğünü sezinleyebildiğim için A.Ümit'in bu kitabını vasat düzeylerinde bulmuştum. Hey gidi..
Ece
Gönderi Sahibi
Yorumunuza da katılmamak elde değil. İncelemede belirtmeye çalıştığım buydu aslında. Ama yine de beni heyecanlandıran bir kitap oldu. Polisiye sevgimden mi Ahmet Ümit sevgimden mi bilemiyorum.