Gönderi

Sen neymişsin be Arkadaş!
10/10
·304 syf.··
2018 54. kitabı
·
1 saatte okudu
·
Okunma: 16 Aralık 2018 00:00
Bazı yazarlar/şairler karşımıza tesadüfen çıkar ya, Arkadaş da benim karşıma, hiç de aklımda olmayan bir anda çıktı. Okumak istedim, okumakta olduğum birden fazla kitap olduğu halde. Farklıydı üslubu, hikayesi zaten derinden etkilemişti ilk tanıdığımda, hikayesini az çok bilerek (öldü-rüldü-ğünde gencecik olduğunu mesela) başladım okumaya. Okudukça sevdim, sevdikçe üzüldüm, onunla birlikte ben de yaralandım. Birkaç şiirden sonra Arkadaş olmuştuk sanki. Dizesine de acısına da ortak oldum bir anda. Her dizesinde bir hüzün, bir serzeniş vardı ufaktan. Hatta bir dizesinde açıkça isyan ediyordu anlaşılamadığından,çevresindeki sahteliklerden: «benim en içten sevgilerimi en masum sevinçlerimi ikiyüzlülükleri alayları karaçalmalarıyla boğan çevremdeki iğrenç ve bencil insanlardan haberiniz oldu mu sizin beni durmadan daraltan ve içime gömen acılarımı onulmaz bir yara gibi derinleştiren kimsesizliğimden haberiniz oldu mu sizin» Mütemadiyen yalnız ve hüzünlüydü Arkadaş. Kimi zaman umutsuz; “umudu yaralı bir kahraman mıyım ben” Kimi zaman umut doluydu genç kalbi; “pencereyi kapama gök dolabilir içeri” Adına gelince, Zekai Özger’di elbet ama Arkadaş olmayı tercih ederdi: “Bir gün eve geliyor Arkadaş. Yokum. Gitmek üzereyken, – Yavrum, adın ne? – Arkadaş. – Anladım arkadaşısın oğlumun. Ama adın ne? – Arkadaş. – Yavrum tamam... arkadaşısın. Ama adını söyle de seni falanca aradı diyeyim oğluma. – Vallahi de billahi de adım Arkadaş!” Kimse tahmin etmezdi, edemezdi tabii son görüşü olacağını: ”Uzaktan selâmlaştık. Nasıl olsa yarın bilemedin öbür gün... yakından selamlaşırdık (!) Olmadı. Selâmlaşamadık. “SON” FASLIDIR En son, morgda gördüm onu. Tabutunun içinde...” Diyor bir arkadaşı. Karanlık bir ölüm. Belirsiz, enteresan.. “Ölüm sebebinin beyin kanaması olduğu, bununsa, 12 Mart öncesi S.B.F. baskını sırasında ve bunun ardından yediği ağır darbelerle ortaya çıktığını, yakın çevreleri ve ailesi açıklamış bulunuyor.” 7 Mayıs 1969’da – bu dünyadan arkadaş z. özger geçmedi. demişsin ama: Dünyadan bir “Arkadaş Zekai Özger” geçti. Hem de ne geçmek!
Edebiyat
SevdadırArkadaş Zekai Özger · Mayıs Yayınları · 20182,032 okunma
··
187 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Adını görünce bile bir hüzün çöküyor içime.. :(
Feyza
Gönderi Sahibi
Benim de, farklıymış Arkadaş. Çok az tanıyabilmemiz ne üzücü.