Puan vermedi·112 syf.··
Beğendi
·2018 59. kitabı
·18 saatte okudu
·Okunma: 27 Aralık 2018 13:42
-Ne yüzle Allah'a yönelebiliyorsun ?
-Affının her günahımdan büyük olduğunu
bildiğim için
Her incelememde yapmaya çalıştığım gibi evvala cümleye kitabın ana fikrini, özetini ifade eden yazarın/üstad'ın sözleriyle başlamak istedim.
Necip Fazıl'ın bu kitabında bizi birbirinden güzel iki piyes karşılamaktadır. Konu olarak birbirine yakın olan bu iki tiyatroyu beklentimin üstünde bulduğumu söylemeden geçemeyeceğim. Açıkçası sadece bu eseri değil hangi kitabını okusam beni her seferinde mutlu bir son karşılıyor.
Üstadın bize sunduğu/armağan ettiği bu piyesler beni derinden etkiledi. Fakat yinede, ikinci olan "Son Tövbe" diğerine nazaran daha güzeldi. Özelleştiri yaptığımda sanırım bunun sebebi; benimde (o kadar çetrefilli olmasada) bu yollardan geçmiş olmam. Hele son sahnesi kitabın zirveye ulaştığı yer diyebilirim. Kitabı bitirdikten sonra etkisinde kaldığım için son perdeyi birkaç defa daha okudum..
Genelde okuduğum veya okumaya niyet ettiğim her kitapta beklentim olan "betimleme, anlatım biçimi/üslubu" Üstad'ın her kitabında olduğu gibi bu kitabında da görmek beni baya baya sevindirdi. Kitabın içeriği hakkında söz söylemek yerine incelememe başladığım gibi Üstad'ın alıntılarıyla bitiriyorum..
- - - -
Bu dünyada herkes anlaşılamadığından şikayetçidir..
Halbuki kimse kendi kendisini anlamaya çalışmaz..
- - - -
Herşey kalpte..
Beyin ondan gelen ışıkların projeksiyon perdesi..
- - - -
Ve son olarak :
Söyleyecek sözü olmaması insanın ne acı değil mi?
·
97 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.