Selman Ç.: "Beceremedim": Beceremedim Hiçbir şeyi beceremedim bu hayatta. Ne sevmeyi, ne sevilmeyi, ne de iyi bir insan olabilmeyi.... Gerçi etrafımdaki çoğu insan iyi biri olarak görüyor beni. Bir bakıma haksız da sayılmazlar. Çünkü kimse için kötü düşünmedim, kötü olsun diye de bir şey yapmadım. Peki bunlar iyi insan olabilmek için yeterli midir? Hani insan bazen iyi düşünür, iyilik yapmak ister de o yaptığı şeyler kötü sonuçlara yol açar. Peki bu durum o insanın kötü biri olduğunu gösterir mi? İşte bu noktada bazıları için yine iyi biri olarak kalacaksınız, bazıları için ise kötü. Bazıları sonuçları görecek, bazıları da niyete, sürece odaklanacak. Bundan sonrası sizin kendi içinizde yaşadıklarınıza göre şekillenecek. Sonuçlar kötü olsa da niyetler iyi olduğundan siz yine kötü olmayacaksınız. Sonuçlar niyetlere göre şekillenir klişesi de burada çöp oluyor. Çünkü bazen ne kadar iyi düşünseniz de kötü oluyor, elinizden bir şey gelmiyor. Çabaladıkça batıyorsunuz. Burada şunu sormak gerekiyor sanırım. Sonuçlar mı önemli yoksa o sonuca giderken düşünceler, niyetler mi? Bunu cevabını ise ayrı olarak düşünmek pek mümkün görünmese de niyetler iyiyse eninde sonunda gerçekler ortaya çıktığında siz vicdani açıdan rahat ediyorsunuz. Suçunuz olsa bile, o kötü sonuçta yine de kötü düşünmediniz. Buradaki durum vicdan rahatlatma gibi görünse de, hayatta bir şeye başlarken iyi veya kötü olabileceğini bilerek başlıyoruz. Sonuçlarda da süreci iyi okuyup, sonunda da kabul edip yola devam etmek gerekiyor. Evet ne diyordum "beceremedim" Her şeyin iyi olması için mücadele ettim. Kimseyi kırmadan, kendimden çok onları düşünerek, onlara zarar gelmemesi için elimden geleni yaparak mücadele ettim. Şimdi bakıyorum da kendimden ne çok taviz vermişim. Başka bir ben daha yok hayatta bunu bilerek hareket edebilsem keşke. Bazı...

Hiçbir şeyi beceremedim bu hayatta. Ne sevmeyi, ne sevilmeyi, ne de iyi bir insan olabilmeyi.... Gerçi etrafımdaki çoğu insan iyi biri olarak görüyor beni. Bir bakıma haksız da sayılmazlar. Çünkü kimse için kötü düşünmedim, kötü olsun diye de bir şey yapmadım. Peki bunlar iyi insan olabilmek için yeterli midir? Hani insan bazen iyi düşünür, iyilik yapmak ister de o yaptığı şeyler kötü sonuçlara yol açar. Peki bu durum o insanın kötü biri olduğunu gösterir mi? İşte bu noktada bazıları için yine iyi biri olarak kalacaksınız, bazıları için ise kötü. Bazıları sonuçları görecek, bazıları da niyete, sürece odaklanacak. Bundan sonrası sizin kendi içinizde yaşadıklarınıza göre şekillenecek. Sonuçlar kötü olsa da niyetler iyi olduğundan siz yine kötü olmayacaksınız. Sonuçlar niyetlere göre şekillenir klişesi de burada çöp oluyor. Çünkü bazen ne kadar iyi düşünseniz de kötü oluyor, elinizden bir şey gelmiyor. Çabaladıkça batıyorsunuz. Burada şunu sormak gerekiyor sanırım. Sonuçlar mı önemli yoksa o sonuca giderken düşünceler, niyetler mi? Bunu cevabını ise ayrı olarak düşünmek pek mümkün görünmese de niyetler iyiyse eninde sonunda gerçekler ortaya çıktığında siz vicdani açıdan rahat ediyorsunuz. Suçunuz olsa bile, o kötü sonuçta yine de kötü düşünmediniz. Buradaki durum vicdan rahatlatma gibi görünse de, hayatta bir şeye başlarken iyi veya kötü olabileceğini bilerek başlıyoruz. Sonuçlarda da süreci iyi okuyup, sonunda da kabul edip yola devam etmek gerekiyor. Evet ne diyordum "beceremedim" Her şeyin iyi olması için mücadele ettim. Kimseyi kırmadan, kendimden çok onları düşünerek, onlara zarar gelmemesi için elimden geleni yaparak mücadele ettim. Şimdi bakıyorum da kendimden ne çok taviz vermişim. Başka bir ben daha yok hayatta bunu bilerek hareket edebilsem keşke. Bazı şeylere çok fazla anlam yükleyip sonrasında üzülmek son derece yıkıcı olabiliyor. Şimdi sonuçlar kötü oldu diye bu mücadele yok sayılacak ve ben kötü bir insan olacağım öyle mi? Varsın olsun diyelim. Zaten ne herkes tarafından sevilebilirsiniz, ne de herkesi sevebilirsiniz. Hayat buna izin vermez. Ancak sevmiyorsunuz diye de kötü düşünme hakkını, kötü bir şeyler yapma hakkına sahip değilsiniz.

··

31 Gösterim

3 Yorum

Lütfen giriş yapınız.

Ebru Ince

Biz buna büyümek diyoruz .. ve tecrübe olarak etiketliyoruz Bazen "becerememek " gerekiyor .. sorgulama artık

Selman Ç.

Gönderi Sahibi

Bu büyümenin sonu yok mu abla? Daha nereye kadar tecrübe edeceğiz bu hayatı? Bitmeyecek mi bu? Becereceğimiz günler gelecek mi? Sorgulama dedin ama işte maalesef durmuyor beyin. İyi ki varsın abla. Büyüdük aniden... youtube.com/watch?v=DcaaDWn...

Elif

Sonuç her zaman iki türlüdür. Beklenilen ve olması gereken. Beklenilmeyen ve aslında olmaması gereken. Asıl marifet ise insanın elinden geleni yaptıktan sonra sonucun ne olduğunu önemsememesi. Her yaptığımız eylemin sonucu belli olsaydı gelecek diye bir kavramdan söz edemezdik. Olan ne varsa aslında olması gereken. İyi, kötü, çirkin, güzel her şey hayatın kendisi. Marifet ise her ne olursa olsun insanın kendine has tavrını ve duruşunu kaybetmemesinde.

Selman Ç.

Gönderi Sahibi

Evet elinden geleni yaptıktan sonra sonuçların pek bir önemi yok çünkü olacağına varacak ama bu durum herkes için geçerli değil. Dediğiniz gibi büyük marifet önemsememek.

Esimaaa

Hesap işine girmissen tamam kafa uçmuş ..iyilikler ve kötülükler bu dünya için değildir .. vicdana bakmalısın olan her türlü oluyor gereğinden fazla iyi olunca bir şeyler artıp ya da azalmıyor bunlar hep tecrübe :)

Selman Ç.

Gönderi Sahibi

Kafa uçmuş olabilir evet. Hangimizin yerindeki? İyilikler de kötülükler de bizim için. Bu dünya için mi öteki için mi bilmiyorum. Vicdan rahat ama işte kafa rahat durmuyor yine de. Bu nasıl bir tecrübeyse artık ölene kadar devam edecek. Hayat acı bir tecrübedir hesabı.