Değişkenleri sanal kimsesizlerin
Gerçekliğide hiçlik arasında...
Ellerimde sıcacıken soğurlar
Mevsimler uydurmuşlar yüzlerince
Birden fark ettim ki..Tuafın aslı faslıyla...
Hepsi aslında yaşayan cesetlermiş....
Çünkü;
Sabitlemişler kendilerini bir o kadarda yüceltmişler
Metanın yanılsamalı somdan düşten güllerini
Kırılınca elde ettikleri bed/bah ruhun ganimetlerini
Şeytanla bir olup pahaya satmışlar..
Gider ayak...çiğ..çiğ...
Yeni baştan ölmüşler...
Kendilerinden habersizce.....
Bu yüzden aramalısın....Yaşamı...
Ve tam yüreğinden yakalamalısın
Küçük ışık yolu gösterecek zerdeçalın vadisinde
Yağmur çiçeği gibi tutunacaksın kök toprağa
Ellerinin işaret parmağıyla...merhametiyle...
Dokunarak Seni/sen yapacak...!
Gerçeğin Kelamıyla yeniden titreyeceksin..!
Arlı Ümmühan
Yüzüyle güneşi taçlandırcak
Kırık gövdeleri yeni bir kaderle
Baştan aşağı yazacak...
Ölülerin kitabının sayfalarını
Uslu gözlerlerle birleştirirken
Onun çayında demleyeceksin...
İnsanın sendeki gerçek rengini...