Beğenmedim. Herkes her telden bir şeyler yazacağına, bir hikâye tadında birbiri ardına bir konuyu işleselerdi daha güzel olacaktı bence. Zaten kolektif türü kitaplara da hep bu yüzden soğuk durdum. Nitekim tek bir ana kurgu üzerinden yapılmayıp da böylesine çeşit çeşit müstakil yazılar yazıldığı için sonuç da ister istemez kötü olabiliyor. Hele ki yazarlar da acemi ve toy olurlarsa işin acı boyutu daha da zirvelere çıkabiliyor. 18 Türk yazardan da sadece Orkun Uçar'ı tanıdım. O da eski zamanlarda okuduğum meşhur ''Metal Fırtına'' serisinden dolayı bir yakınlıktan tabii.
18 yerli yazarımızın oluşturduğu bu kulübün kapılarını şöyle bir araladım, baktım, gördüm fakat misafirliğim pek iyi geçmedi. Bilim-kurgu hudutlarının dışına çıkmalardan tutun da, alt türlerle yapılan kötü yazımlara kadar hep bir bocalama içinde geçti. Birkaç tane yazarın iyi olduğunu, işinde meraklı, bilim-kurgunun ne olduğunu bilen, onu aç bir kurt gibi arzulayan, bilim uzmanlığına soyunan kişilerin de olduğunu gördüm tabii. Ama bu dediğim gibi çok az kişiden ibaret. Gerisi gerçekten bir hobi niyetinde yazmış.
Bir de bilim-kurgunun tarihine bir yelken açarsak bu durum yıllar öncesinde başlıyor ve zaman aralıklarıyla daha bir değişken daha bir farklı bakış açılarıyla günümüze kadar gelmiştir. Lukianos'un bu türde babaların babası olduğunu biliyordum fakat bu türün ilk çıkış yerine hayret ettim ki onu da bu kitaptaki önsözle öğrenmiş oldum. Çıkış yeri Adıyaman'ın Samsat bölgesi olarak geçmiş tarih kitaplarına. Bu da bizim için önemli bir olaydır.
Sonuç olarak; her kesimden yaşlısı genci, acemisi tecrübelisi, kısa kısa öykülerle biz okuyuculara sunulan bu eseri 18 yazarın bir numune kaydı olarak görüyorum. İlerde daha güzel eserlere imza atacaklarını temenni ediyorum. Ne de olsa çoğu insanın gönüllerinde taht kurmuş bir tür olan bilim-kurgu her zaman en iyisine layıktır. O bizim geleceğimizdir. Bilim-kurgu umuttur...
··
33 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.