Çıktım yola başı boş, biraz deli biraz dengesiz.
Yolun yarısı başı sonu.
Ruhumdan alır mısınız bu yalnızlığı?..
·
3 Gösterim
1 Yorum
Alır mısınız* bu arada kendimi hiç böyle yalnız hissetmemiştim biliyor musun, yılbaşında yalnız bekledim resmen 12yi. Ondan sonra hayatımda değer verdiğim kim varsa silmeye hazırlandım. Silmeye çalıştım. 2 gündür bunun ağırlığı var üzerimde insanları unutmaya çalışmanın ağırlığı. Senelerim geçti, hiç giden olmadım biliyor musun hep gidilen oldum, şimdi diyorum kalabalık içindeki yalnızlık daha zormuş. Kaç doğum günü kutladık, kaç pasta kestik... Kaç gece beraber sabahladık. Kaç hafta beraber yedik, içtik, güldük. İnce düşünen hep ben oluyorum bu sefer bakalım kim mesaj atacak, kimse atmadı biliyor musun? Ben kalabalık içindeki yalnızlığı yaşıyorum benim işim daha zor.
Önceki 25 yanıtı göster
Bakın şimdi, benim çok sevdiğim bir öğretmenim var, vardı demeyeceğim çünkü hâlâ çok seviyorum. Öğretmenler gününde uzun bir mesaj attım, o da bana uzun mesajla cevap verdi. Dedim ki vakit geçirmek istiyorum. Tamam dedi ayarladık. Kafeye tam girdik sanki inat yapar gibi bütün öğrenciler oraya toplanmış ve sürekli biri geliyor masaya. Sonra gelen öğrenci dış görünüşünü değiştirmiş, hoca direk bu ne iğrenç olmuşsun diyor. Önce bir anlam vermiyorum. Sonra kedi gibi olmuşsun diyor, hoca benden onay bekliyor nasıl diyor öyle değil mi, yoo diyorum çok güzel olmuş. Kız gidince hocayla konuşuyoruz insanları kırmak istemem diyorum. Ben kırarım diyor, belli oldu diyorum. Ve o hoca o kadar yalnız ki bütün okul bir yere davet edilse o edilmez o şekilde. Ama çok mutlu. Onu örnek alın...
4 yanıtı göster
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.