Kitabın ilk 8 sayfasında yoğun olarak bu kelime geçiyor: Hıristiyan..
Tabii ki Hıristiyan diyecek İpek,müslüman diyecek hâli yok ya !!Hep bu kelime mi zihnim de zikredecek diye merak içindeyken;neyse ki sonraki sayfalarda derdini açıklıyor:Hıristiyanlığı şiddete yakıştırmıyor.! Şiddeti doğuran şey aslında batıl inançlar ve bu devam edildiği takdirde sonu felaket !
En çok etkilendiğim yer:
Askerlik yapmak bir suç ve günah!
İlk okuduğumda tuhaf oldum biraz nasıl suç dedim kendi kendime.. Ama suç işte.. Ben askere gitmeyeceğim diye direnenlerin bazıları hapis ,bazıları da idamlarla cezalandırılmış. Hükümet insan öldüreceksin diyor;Hıristiyan inancı bunu reddediyor. Bağlamın kilit yasası “sevgi” hatta bu en büyük yasa..
Kitapta Hıristiyanların şiddete arkadaş olmalarından yakınıyor Tolstoy. Önce hep susmuş ama bu kadarı da fazla diyip kaleme almış bu eseri.. Hıristiyanların şiddete giden yönünü,hükümeti,birçok siyasi durumu eleştiriyor ve bir de ezen ve ezilenler vakası.. Sevgi duygusunun asıl çıkış noktasını Hıristiyanlar meydana getirmiş:İsevi. Kaynak olarakta incilde geçen babları öne sürmüş. Ben kitabı beğendim.Eleştire eleştire gittim ve sindirmesi daha kolay oldu. En başta biraz beynim zelzele yaşadı ama sonrasında dengeledik.
Sevgiyle ,
·
16 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.