*spoiler içerebilir*
“Veronika Ölmek İstiyor” okuduğum ilk Paulo Coelho kitabı ve kesinlikle çok etkilendim. Bu kitap varoluşumuzun her dakikasına yaşam ile ölüm arasında bir seçim olarak yaklaşıyor. Kitaptan bahsetmek gerekirse:
Manastırda kiraladığı bir evde yaşayan 24 yaşındaki Veronika ölmek istiyordu çünkü: Haberlerden ve gündemden daima haberdar olan Veronika’ya göre dünyadaki her şey yanlıştı, kendisinin bir şeyleri düzeltmekten aciz olduğunu düşünüyordu ve gençliğinin sona ermesinden yaşlanmaktan korkuyordu. 4 kutu hap içerek intihara girişti ama bu girişimi başarısız oldu. Rahipler onu bularak hastaneye götürdüler, midesi yıkandı. Gözünü açtığında kendisini Villette Akıl Hastanesinde buldu. Büyük korku kaynağı olan, ünlü tımarhane Villette (sayfa 24)… Villette, hiç kimsenin kaçıp kurtulamadığı bir yerdi(sayfa 25).
Bu tımarhanede kendine geldiği günlerde içtiği haplar yüzünden kalbinin dönüşümsüz hasara uğradığını ve kısa süre içerisinde öleceğini öğrendi. “Başardım.” dedi kendi kendine “Öleceğim.” Birkaç gün sonra birden bire her şeyden nefret etmeye başladı, annesinden bile. O gece herkes uyurken o uyumadı, salona gidip aya ve yıldızlara ithafen piyano çaldı. Bu sırada şizofreni hastası olan Eduard onu dinledi.
Veronika gün geçtikçe değişmekte yaşamanın değerini anlamaktadır. Bu süre zarfında Eduard ile birbirlerine daha da yakınlaşırlar. Doktorunun söylediğine göre yaşamının son 24 saatine giren Veronika hastaneden Eduard ile kaçmıştır. Birlikte dışarıdaki hayata uyum sağlarlar. Her seferinde son günü olduğunu düşünerek gözlerini kapatan Veronika aslında kalbinde bir sorun olmadığından bir haberdir. Çünkü Dr. İgor bunu önemsiz sayar kendini sadece tezine odaklar.
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.