Şizofrenik Sesler
Usta yazar Beckett'in üçlemesinin son halkası olan bu romana 'Adlandırılamayan' denmesine rağmen yazar, muhabbet içerisinde bulunduğu kanımca şizofrenik olan seslere, muhabbetin - konuşmanın seyrine ve hatta konuşma içeriklerinin değişim safhalarına göre isimler bulabilmiştir. Sesler derken burada konuşan aslında yazarın kendisidir fakat yazar kendi kendine konuştuğunu kabullenemiyor mu bilmiyorum fakat kendinden gelen sesin karşıdan geldiğini savunuyor. Nasıl anlatsam bilemiyorum, şöyle söyleyeyim; yazar, kendi konuştuğunu - anlattığını başkası anlatıyormuş gibi yapabiliyor, şöyle de söyleyeyim bazı sesler var fakat birileri yok, seslerini duyuyor hareket ettiklerini göremiyor, sonrası şöyle söyleyeyim bedenin sahibi yazar olduğu için sesler de yazarın savunduklarına saygılı olmak durumundalar fakat her zaman da saygılı olmuyorlar. Üç farklı isim kazanıyorlar bu seslerimiz aslında nereden bakarsanız bir kişi var konuşan fakat yine de bu konuşanın yazarın kendisi olduğunu kesinlikle savunamayız. Neyse ney, yazar üçlemesinin bu son kitabını Molloy'dan, Malone'dan sonra yazmıştır haliyle fakat bu sonuncusunu yazmadan evvel araya Godot'yu Beklerken isimli sansasyonel oyunu girmiştir. Benim nacizane düşüncelerime göre yazarın kendisi de Godot'yu bekledikten sonra dahası Vladimir, Estragon, Pozzo ve hatta Lucky gibi tiplemerle tanıştıktan sonra Molloy, Moran, Malone hiç alakalı değil fakat Murphy'den dahi pişmanlık duyar ve bu karakterlerin yetersizliğinden dem vurur. Bu dem vurma görevi Basil isimli şizofrenik sese yüklenmiştir. Ses, bu karakterler hakkında her eleştiriyi çekinmeden yapar, zaman zaman karakterlerin kendileri de dillenmiş gibi olur, hatta uzaktan uzağa yazarı takip bile ederler. Sonra efendim, diğer konuşmacı şizofrenik sesler bunlar; Mahood ve Worm'dur, bunlar insandaki eylemlerin daha doğrusu eylemsizliğin gerekliliğini daha doğrusu gereksizliğini savunurlar daha doğrusu bunu hiç savunmazlar. Genelgeçer dünyanın durumu sorunları, insanların yanlış yollarda olduklarının ispatları gibi şeyleri de belirtmekten geri durmazlar, bu sesler. Ben nacizane, Samuel Beckett hakkında muhtelif eleştiriler - yorumlar okumuş olmama rağmen hiçbir yorumcu - eleştirmen 'kinizm' hakkında bir şey ifade etmemiş. Beckett'in varsa eğer felsefesinin 'Kinizm' felsefesini betimlediğini savunuyorum. Bu ve diğer kitaplarda Beckett'in tamamen 'kinizm' hakkında konuştuğunu görebiliyorum.
Samuel Beckett, muhakkak okumanız gereken bir yazardır. Okumanız dileğiyle...
İyi okumalar...
··
282 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Gerçekten sıradışı bir kitap. Watt, murpy molloy malone vs... karakterlerinin varoluşlarını (hiçlik) sorgularken adeta hiçliğin hiçliği gibi tasvir edebileceğim şekilde önceki kitap karakterlerini adlandırılamayan karşı teziyle bir adım ileriye taşıyor. Ezber bozan bir kitap başa dönmek zorunda kaldım. İnşallah bitirebilirim. :)
Başa dönmenize hiç gerek yoktu buna emin olabilirsiniz ve eğer merak ediyorsanız benim adamım Watt'dır fakat henüz Murphy ile tanışmadım bende bakalım neler olacak. Size iyi okumalar diliyorum..
Watt'ı okudum. Gerçekten Samuel Beckett'in en iyi aynı zamanda anlaşılması zor eserinden biri. Murpy, mercier ile camier kadar akıcı bir eser en azından bir olay örgüsü var monologlar daha az. spoiler vermek gibi olmasın ama roman çok şaşırtıcı bir son ile bitiyor. Tavsiye ederim. Teşekkürler, size de keyifli okumalar dilerim :)
Henüz cesaret edip okuyamadığim yazarlardan .. umarım bir gün
Inceleme için teşekkürler kalemine sağlık
Ben de teşekkür ediyorum, umarım bir gün okumaya başlarsınız. Bir kez okuyunca devamı geliyor zaten ...
Yüksek ihtimal öyle olacak biyografisini okuyup hayran kaldığım bir adam ..ama karanlık dünyası beni ürkütüyor ..akıl oyunlarına pek müsait bir ruhum yok bu ara .. elbet bir sabah güne Beckett ile başlayacağım bakalım ne zaman ..
Okuduğunuz zaman ben de buradan görürüm, sevinirim. 'Karanlık dünyası' ifadeniz yazarı müthiş açıklıyor. Ben size bol şans ve iyi okumalar diliyorum...