4 Yorum
Bu yorum görüntülenemiyor
Kimsesizliğimi bile unutum yalızlığımın karanlık kuşağında
Aramaya başladım.....kendimle
Yürüdüm içimin zoruyla tenhada sokak lambaları sayarak
Kendimle sakin sakin konuşmayı öğrendim
Zaten ben ıslık çalmayı bir türlü becermezdim..
Hafif bir ürpertiyle....
Köpek havlamaları karıştı geceye giderek sesimi bastırmaya başladı
öyle bir yere geldim ki!
Sardılar çevremi irili ufaklı halkadan bir köpek sürüsü
Merkezlerindeydim kaçamazdım dondum kilitlendim kuvvettimde yoktu ve tüylerim korkudan diken diken....
Yanlızlığımın kare kökünü yaşıyorum çökerek oturdum öylece halkanın orta yerine...
Afrikalı vahşi yamyamımsı bir kabile gibiydiler değişik sesleri havlamaları vede danslarıyla...oturduğum yerde tir tir titriyordum...
Kimse yoktu...!
Gerçekten hiç kimse yok diyerek....
Lanet ettim kendimle geçmişime..
Ezanlar okunmaya başladı
Sustu sürü...! havlamalarını alıp
Başlarını eğerekten karanlıkta
ikişer üçer..! yol alarak kayboldular...
Şükrettim ezanla...
Bildiğim dualarla..
Yanlız olmadığıma....
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.