"Ne kadın eski kadındı ne de adam eski adam...
Ama tıpkı ayaklarının dibindeki bu kara hayaletler gibi kendilerini bulmak için boş yere didiniyor,cansız ve güçsüz çabalarla kendilerinden kaçıp,kendilerini yakalamaya çalışıyorlardı.
(...)
İçinin daha derinlerine kulak verip geçmişe döndü;acaba o ses,anımsayarak gerçekleri söyleyen o ses ona dönüp,geçmişle birlikte bugünün üzerindeki örtüyü de kaldıracak mıydı?"
En sevdiğim saatler ve en sevdiğim yazarın mükemmel bir kitabı hakkında;
•Araya giren mesafelerin gölgesini üzerinden atabilen bir çift.Onca yaşanana rağmen devam edebilen bir aşk;muazzam! Zweig öyle güzel ilmek ilmek işleyerek anlatmış ki...Kitabı okurken sürekli duraksadım;her okuduğum kısımda durdum ve düşündüm.Bakıyorum da şu an etrafa hangi çift bunca sorunun içinde sevdasının peşinde durur ki? Illa birinden birisi pes ediyor.Ya vazgeçen oluyorsun ya da vazgeçilen...
Sâhi her zaman bir çaresi olduğunu düşünenlerden olmuşumdur.Yaşanan her olayın bir sebepten ötürü ve kuvvetlenmek için olduğunu bilirim.Keşke bizim bugünün üzerinde ki örtüyü kaldıracak gücümüz varken,karşımızdakinin de buna gücü olsa.
··
8 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.