GÖZLERİME ASTILAREdebiyat
Huzurun tanımını yapmak ne kadar zor ise huzursuzluğun tanımını yapmayı bir o kadar kolaylaştırdı benim için bu kitap.
Bazı kitaplar vardır seni içinde yaşatan kendini hangi karakterin içinde bulacağını şaşırtan, tıpkı bu kitap gibi. Bu kitapta her insan kendinden bir şeyler bulabilir.
Acıma duygusuyla oluşan merhametin karşısında dik bakışlarıyla duran Meleknaz yahut olanca iyiliği ve kor ateşlere düşmüş sevdası-kimine göre yanlış bir insana ya da şeytana- ile Hüseyin...
Mezopotamyanın o kendine özgü acısını, ayıplarını, yasaklarını, günahlarını, aşklarını, vahşiliğini içinde barındırmaktır ve farklı bir pencere aralamaktadır kitap.
Kitabı okuyup bitirdikten sonra yüreğinizde salt bir acı kalıyor. Bu topraklar çok büyük acıların ev sahibiydi ve sahipliğe devam etmekte.
Şayet Hüseyin ete kemiğe bürünseydi şu şarkıyı yazardı Meleknaz’a:
“Gözlerime astılar seni
Meleknazım kör oldum ben
Ne kanlı bıçak, ne mermi
Senle vuruldum ben”
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.