"Kim ne derse desin sözcükler ve fikirler dünyayı değiştirecek güce sahiptir." buna 'öğretmenler' ve 'öğretenler' i de ekleyerek devam etmek istiyorum. Evet 'Ağaç yaşken eğilir" ama yaş ağacı ne tarafa çekersen o tarafa gider. Bu doğrultuda çocukların da en büyük şansı ya da şanssızlığı olarak iki faktör çıkıyor karşımıza.
1-Aile
2-Okul.(dolayısıyla da öğretmen)
Kitapta da bu iki faktörü olumsuz yönleriyle görüyoruz.
Welton Akademisi... İngiltere 'nin seçkin (!) okullarından olan baskıcı ve bir o kadar da baskıcı bir müdürü olan yatılı okul. Aile zoruyla buraya yatırılan :/ zavallı öğrenciler. Buradaki onlarca öğrenciden 7 tanesi üzerinden anlatıyor kitap. Yeni edebiyat öğretmeni ve sıradaşı bir insan olan Bay Keating dokunuyor bu çocukların hayatına. Hayata güzel ve farklı yönlerden bakmayı, özgür düşünmeyi, boyun eğmemeyi öğretiyor bu gerçek 'eğitimci' onlara. Ve Ölü Ozanlar Derneği ' den de bahsetmezsek olmaz. Bir zamanlar kendisinin de öğrencisi olduğu okulda öğretmenliğe başlayan Bay Keating ve arkadaşlarının kurmuş olduğu bir nevi sanat topluluğu. Meraklı öğrenciler onun da vesilesi ile geleneği devam ettiriyor.. Tabi bir bedel ödemek koşuluyla
..Ne olursa olsun hayallerinden vaz geçmeyen, özgür ve sorgulayan bireyler olmak , gerçek hayatta da Bay Keating gibi hayatımıza dokunan insanlarla karşılaşmak dileğiyle...
·
4 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.