Öncelikle romanın, yazarın kısa ve fiziksel anlamda dar ama ruhsal anlamda bir hayli geniş olduğu anlaşılan dünyasından önemli izler taşıdığını ekleyerek başlamak istiyorum.
Çoğunlukla evin içerisinde geçmiş, dış dünyanın, özellikle büyük şehirlerin, kasabaların telaşından uzak bir hayatın etkisiyle mi yoksa bir din adamı olan babasının kendisine ve ablalarına uyguladığı eğitimin etkisiyle mi bilemiyorum, belki de ikisinin de etkisiyle, Anne Bronte’ın kısa yaşamı boyunca ortaya koyduğu birkaç eserden birisi olan ‘Agnes Grey’ çok sade bir anlatıma sahip olduğu gibi romanın başkahramanı Agnes Grey’in etrafına telkinlerde bulunduğu düşünceler, hisler ve görüşler de saflığı, duruluğu ve dinginliği temsil ediyor. Dadı olarak gittiği malikânelerde mutluluğu yanlış yerlerde arayan varlıklı ev sahibelerine ve öğrencilerine elinden geldiğince öğütlerde bulunuyor ve onları iyilikle daha yüce olduğuna inandığı şekilde davranmaya çağırıyor. Ancak ne yaşça büyük ev sahipleri ne de Agnes Grey’in öğrencileri, söylediklerini uygulatma gücü bulunmayan özel öğretmenlerinin öğütlerini tatbik etmeye değer buluyorlar. Ancak romanın sonlarına doğru görüyoruz ki elindekilerinin sadeliğine karşın gerek iç dünyasında gerekse de Tanrının kendisine bahşettiği üstün ve anlayışlı aşk sayesinde dış dünyasında mutluluğu Agnes Grey yakalarken eski öğrencileri içinde bulundukları zenginliğe rağmen mutluluktan çok uzak bir konumda kalıyorlar.
Sanıyorum ki bu kitap sayesinde Anne Bronte, ablaları Emily ve Charlotte’nin yanına ve İngiliz edebiyatının diğer önemli yazarları arasına adını yazdırmayı başarmıştır. Özellikle kitabın ikinci yarısında çok hoş, sade ve akıcı bir anlatım vardı. Zaten çok hacimli olmayan kitap bu sebeple zorlanmadan ve kısa sürede okunabilecek bir eser.
·
175 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.