Uzun bir yolun başında sarhoşlar topluluğu vardı. Elerinde bira şişeleriyle, kendilerini kaybeden, her önüne çıkana atarlanan, söven sarhoşlardı bunlar. Kimi hayata atarlanır, kimi ise hayatın içinde
··
49 Gösterim
20 Yorum
Okuyunca üzülüyorsun celımsız sarhos ıcın ..bu duygu genel olarak verılmıs..sanırım daha çok bacaklarını uzatıp taş oynayanlara üzülmen gerekıyor..bu düşünce de ınsanın yakasını bırakmamıs yazı boyu..
Küçük nuanslarla bu duyguları verebılmıssınız ellerınıze sağlık
Tabı dogru anladıysam ☺️
Birkaç yazım yanlışı dışında güzel olmuş. Bir grup insan topluluğu ile özetlemişsin bütün insanlığı.
Tebrik ederim. Hoş olmuş .
Yüreğine sağlık kardeşim, ancak böyle güzel anlamlı anlatılır..
*sahı ben neden hayatla birşeyler alıp veremeyen sarhos dıyorum .. ıfadesı çok vurucu olmuş..orda ınsana çok şey dusunduruyor bu cümle..aslında tüm paragrafın neden yazıldıgını gosterıyor ama aynı zamanda bısnru neden ıhtımallerıyle düşünmeye sevk edıyor..orayı çok sevdım
Tebrik ederim. Gayet başarılı buldum ben ve hiç sıkmıyor. Kaleminize sağlık. :)
Reklam
Bu yorum görüntülenemiyor
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.