Şüphesiz, kitap Nietzsche'yi herkesin anlayabileceği bir dille anlatmaya çalışmış, bunu henüz ilk sayfalarda fark ediyorsunuz. Bu aslında gayet güzel bir durum. Nietzsche'yi okumaya başlamak için, gayet yerinde bir seçim olacaktır. Bir solukta okunabilecek, çok iyi bir kurguya sahip, karakterlerin gayet güzel tanıtıldığı; sıkmayan, boğmayan ve her şeyin yerli yerinde olduğu bir roman olmuş. Fakat gerçek anlamda Nietzsche'yi tanımak, onun felsefesini anlamak noktasında ise kitap pek bir şey vadetmiyor. Nietzsche; bu eserde âşık, yardıma muhtaç ve hastalıklı ''sıradan'' bir insan olarak karşımıza çıkıyor. Halbuki yaşamının son yıllarında geçirdiği hastalık dışında Nietzsche; son derece vakur, megaloman, ne istediğini bilen, burnundan kıl aldırmayan bir karaktere sahiptir. Kitabın güzel yanlarından biri olan ''psikoloji anlatımı''nın derinliğine inebilmek için yazar Nietzsche'ye birçok mahiyet yüklemiş. Zaten yazar bu eserde; felsefeden ziyade psikanalizmin anlatımına ağırlık veriyor, bunu da büyük filozofun şahsiyetinde gerçekleştiriyor. Bir roman için elbette ki bu anlaşılabilir bir durumdur. Bruer ve Nietzsche hayatları boyunca karşılaşmamış, farklı dünyaların insanlarıdır zaten. Edebî açıdan son derece güzel, vermek istediği mesajları gayet çarpıcı bir şekilde veren, gerek üslûp gerekse kurgu bakımından başarılı bir eser.
·
8 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.