Para Para Para!
İlk Balzac kitabım Seraphita idi. Ancak Balzac’a başlamak için Goriot baba daha doğru bir seçim olurdu herhalde. Çünkü Seraphita’dan sonra Goriot baba biraz yavan kaldı. Ama Goriot baba karakterini hiçbir zaman unutabileceğimi sanmıyorum.
Sonradan zengin olan Goriot baba eşinin ölümü ardından tüm benliğini kızlarına adar. Onlar için yaşar. Onların bir tebessümü için her türlü fedakarlığı göze alır. Fiyat biçilebilen tüm her şey, kızlarının mutluluğu karşısında bir hiçtir Goriot baba için. Dünyadaki tek amacı, tek gayreti kızlarının mutluluğunu sağlamaktır. Ne yazık ki kendinden geçerek sevdiği yavruları, onu hiç umursamazlar. Bilseler ki babalarının saç telleri para edecek hiç utanmadan tek tek yolarlar zavallı babalarının saçlarını kafasından.
-spoiler-
Kızları ve damatları tarafından hor görülen Goriot baba, yaşamını sürdürdüğü aile pansiyonunda çürüyüp gider adeta. Kızlarının gösteriş merakı altında eriyip tükenen Goriot babanın ölümü de çok acıklıdır. Goriot babanın üst katta ölüsü yatarken pansiyondakiler hiçbir şey olmamış gibi sofra kurup yemek yerler, dahası ölü üzerinden pervasızca şakalar yaparlar. Öyle ki cenazesini karşı komşusu güç bela kaldırır. Oysaki parası varken Goriot baba çevresinden saygı, evlatlarından sevgi gören bir insandır. Ne zaman ki parası biter, o zaman sefil bir duruma düşer.
Para nedir ki? “Şeyleri” elde etme hırsıdır. Kıyafetteki süs, cüzdandaki şişkinlik, fazladan kilolardır. Dünyadaki bütün varlıkları metalaştıran ortak bir kabuldür. Geçerlilik kazanması için ortak kabul olarak hayatımıza giren ama ortak bir inanca, ibadete, ritüele dönüşen çağımızın dinidir. Bu dine göre, kapitalizm çarkları ne kadar hızlı dönerse o kadar sevaptır. Kazanmak, daha çok kazanmak, hak yemek, zengin olmak, fakiri hor görmek, çeşit çeşit giyinmek farzdır. Rakamlar zikri, bankalar misyoneridir bu dinin. Fakir olana bu dinde yer yoktur. Goriot baba ne zaman parasını kaybetmiştir işte o zaman dinden çıkmıştır. Bu dinin mensuplarınca -kendi kanından evlatları olsa bile farketmeksizin- toplumdan tecrit edilmiştir. Bir kere aforoz edilmiştir Goriot baba. O artık bir gâvurdur, dinsizdir, kafirdir. Ve hâşâ parasızdır!! Dini, imanı, kutsalı para olan bu toplumun dışında kalan zavallı ihtiyarcık yine bu toplumun kabullerine, inançlarına göre tam da layıkıyla ölmüştür.
Paranın hayattaki rolünü okulda öğretmiyorlar bize.İnsana verilen değeri paranın belirlediğini tam olarak kaç yaşında ve nerede öğreniyoruz bunun bir parametresi yok. Bir anda oluveriyor. Bir tokat gibi suratımıza iniyor ve acıttığı kadar da öğretiyor.Para için çalışıp, para ile yaşıyoruz. Dahası paramız kadar seviliyoruz. Olaki Goriot babanın başına geldiği gibi bir felaket gelmeye dursun birimizin başına hemencik orada olanca yalnızlığımıza terk ediliyoruz. Bunu bize yapan paranın gücü değildir, insanların paraya olan inancının gücüdür. Ve bizler insan uydurması paranın modern köleleriyiz. Ne diyelim kapitalizm de kaybeden dostlukta kazansın..
“Hiç değilse, bir yoksul, sevildiği zaman, kesin olarak, sadece kendisi için sevildiğini bilir.”
·
65 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.