Nefesim kesildi çoğu yerde korktum.Kitapsız bir dünyaya uyanmaktan korktum. Kitapsız ,teknolojinin insanları esir aldığı ve insanların yaşamayı sadece eğlenmek ve mutlu olmaktan ibaret sandığı ama aslında bundan çok uzak bir dünya ...Düşünmenin ne demek olduğunu bilmeyen insanların var olduğu bir toplum düşünün.Üzülmek yok,korkmak yok(!),düşünmek yok...Ray Bradbury adeta gelecek yüzyılı özetlemiş.200 sayfalık bir kitap ama üstümde bıraktığı etki bir kütüphane kadar...Ray Bradbury den okuduğum ilk kitaptı ve kesinlikle son kitap olmayacak.
"Herkes ölünce ardında bir şeyler bırakmalı ,derdi dedem.Bir çocuk ,bir kitap ,bir tablo,inşa edilmemiş bir ev veya duvar, yapılmış bir çift ayakkabı.Veya ekilmiş bir bahçe.Elinin bir şekilde dokunduğu bir şey ,öldüğünde ruhunun gideceği bir yer olsun diye;böylece insanlar ektiğin o ağaca veya çiçeğe baktığında,sen orada olursun.Ne olduğu önemli değil,dokununca onu değistirdiğin ve ellerini çektiğinde sana benzeyeceği bir şeye dönüştürdüğün sürece ,derdi.Sadece çim biçen adamla bahçıvan arasında ki fark dokunuştadır,derdi.Çimleri biçen adam orada hiç olmamış gibidir;bahçıvansa bir ömür boyu orada olacak."