Hayvan Çiftliği, hatıralarımdan kolay kolay çıkacak bir kitap değil.Okurken her türlü duygu halini yaşadım.Öncelikle sevindim; çünkü gerçek bir liderle, daha yararcı ve eşitlikçi bir politika isteniyordu.Hepsinin ruhundaki sevinci bizzat içimde hissettim.Ama bir yerde topluluk varsa mutlaka ideolojilerde zaman geçtikçe bir sapma olduğunu iliklerime kadar hissettim.Derinden üzülülerek hem de.Birileri güzelliği başlatır; ama birileri de görülmemiş bir kötülükle sonlandırır.Çünkü neden mi ? Doyumsuzluk ruhlarımıza işlenmiş.Biz demeyi unutup; ben diye diye yok olacağımızı idrak edemez olmuşuz.Genel konuştuğuma bakmamak lazım.İlla ki var yüreği güzel, yaptıkları ondan daha güzel olanlar...Ama azınlıkta..Şahsen kendi adıma utanıyorum.Güzellik namına ne varsa azınlıkta bıraktığımız için.Sorgulamadan yaşadığımız her saniye bizi kitaptaki sona ulaştıracak.Şu an bal kaymakla beslenenler en çok da sizlere sesleniyorum.Rotamız şaşmış.Hem de çok büyük şaşmış.Uyanalım ve kendimize gelelim.Bu dünya sadece bize ait değil.Bu dünya sadece belli bir ırka ait değil.Bu dünya belli bir cinse, türe, canlıya ait değil.Süreklilik içindeyiz.Akış halindeyiz.Bırak sana geldiği gibi diğerlerine de aksın bu güzelim hayat...
·
7 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.