Hangi kelimeyi kullansam bu deneyimi en iyi şekilde özetlerim diye düşünüyorum bitirdiğim andan itibaren. Çok büyük bir deneyimdi, aşktı, anlamdı...
Kitaplara hep yeni bir dünya gözüyle bakan biri olarak böylesine bir dünyayı okumak, hissetmek çok ayrı duygulara sürükledi beni. Çokça duygulara girdim okurken, çokça şey öğrendim anlamın derinliklerinde boğulurken.
Aşkın en güzel haliydi Ülkü ve Selim.
Aşkın sesiydi İlmiye ve Orhan.
Aşkın eğitimiydi Fred.
Aşkın vücuda işlenişiydi Ayşe.
Aşkın değeriydi Yakışıklı.
Hepsi ayrı bir aşktı. Çok değerliydi.
Anlamda buluşmak isteyenlerin kitabı Gör Beni. Tarihte buluşmak isteyenlerinde, aşkta da, sevgide de, acıda da...
Her satırında benliğime bir şeyler kattığım bu eşsiz eser şifaydı bana. Anlamdı şifayı getiren. Her karakterle yeni bir şifa yeni bir güç doldurdum kefeme.
Selim’in bir sadrazam oğlu olmasının üstünde kurduğu hakimiyeti,
Ülkü’nün savaşın bir insanda bıraktığı en derin izleri,
Orhan’ın bir canla fark edişliği,
İlmiye’nin kanla açılan çiceklerle dolan yarasını,
Ali’nin bilgiyle donanmasını,
Ayşe’nin hayallerini,
Fred’in hayattın hakikatinde var oluşunu,
Tarihin o tozlu sayfalarından kopup gelmelerini... Fark ettim. Huzur buldum.
“ Fark edince ışık olursun” diyordu Azra Kohen. Ali’nin sırtını ağaca yaslayıp “oh, öğreniyorum” diye mırıldandığı andayım şimdi. Fark ettim, daha çok öğreneceğim, daha çok ışık olabilmek için; kendim olabilmek için.
Gör Beni bir haykırış, devrim. İki devrin hikayesi. Bir devletin çöküşünün haykırışı, yeni bir devletin devrimi. Savaşın arasında kalanların romanı.
İyi ki Hayata katkısı olsun. Çokça olsun İyi ki varsınız, iyi ki Fİ, Çİ, Pİ, AEDEN var. İyi ki katıldı aralarına GÖR BENİ. Daha nicesine
·
13 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.