Roman olarak sanıp alınan bu kitap aslında deneme formunda yazılmış. Bana kalırsa yazar kendisiyle yüzleşmesini kaleme almış daha çok. Çokta güzel almış..
Hep kaybediş, kaybedişin ardından gelen yalnızlık ve sonunda karşındakini suçlama. Kitabı okurken üzülüyorsunuz hem de çok üzülüyorsunuz. Cümleleri okurken boğazım düğüm düğümdü benim.
“Biz sevdiğimiz kadar sevilmedik belki ama siz üzdüğünüz kadar üzülecek, kırdığınız kadar kırılacak, ağlattığınız kadar ağlayacak, dağıttığınız kadar dağılacaksınız. Yaktığınız can kadar yanacak canınız.
Hiçe saydığınız duygular kadar hiçe sayılacak duygularınız. Aldığınız ah kadar da alınacak ahınız.
İlahi adalet diliyorum, ona emanet cezanız…
Yine de sevdik.” Yine de SevdikMiraç Çağrı Aktaş