Sherlock Holmes'ü aramızda duymayan yoktur sanırım. Holmesler üç kardeş: Mycroft, Sherlock ve Sherrinford Holmes. Hatta Arthur Conan Doyle ilkin Sherrinford'u asıl karakter olarak düşünmüş, sonra da fikrini değiştirerek Sherlock'u ana karakter yapmaya karar vermiş. Ayrıca Holmes kardeşlerin ortak özellikleri her birinin zeki ve kültürlü olmaları. Kitaba gelecek olursak, isminden anlaşılacağı gibi Sherlock Holmes'in abisi Mycroft'un maceralarını okuyoruz. Hatta kitapta kardeşi Sherlock da var. Son derece matrak olan iki kardeşin çekişmelerini tebessümle okudum.
Çok canlı tasvirler var kitapta. Okurken zaman tünelinden geçerek 1870 Londra'sına gidiyoruz. Oranın havasını içimize çekip sokaklarda geziniyoruz. Avazı çıktığı kadar bağıran satıcılar, gelip geçen katır arabaları, ellerinde gazeteyle bağıran çocuklar, avare gezenler, karşımıza çıkan at arabaları Vs... Yani sokak hep canlı hep kıpır kıpır. Kısaca, dönemin puslu ve karanlık atmosferini her detayında hissettiğimiz bir kitap. Özellikle katil veya katillerin izini sürüp Mycroft'un arkadaşıyla psikolojik analiz yaptığı bölümler çok çok iyiydi. Ayrıca Holmes ve Douglas'ın karşılıklı atışmalarını ve komik maceralarını gözlerimden yaş gele gele okudum. Tabii hüzünlü satırlar da var kitapta. Üzüntü, sevinç, karamsarlık ve bol kahkaha da. Bir de bol dayak
Peki Kerim Abdülcabbar'ı aramızda bilmeyen var mı? ABD'li eski profesyonel basketbolcu. Benim pek sporla aram yok ama ünlü basketçiyi bilmesem ayıp olurdu herhalde.
Kitabı çok severek büyük bir keyifle okudum. Anlatım şahane, betimlemeler kusursuz. Kerim Abdülcabbar ve Anna Waterhouse ikilisine helal olsun diyorum ve her ikisini yürekten alkışlıyorum
·
29 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.