Annesi ve babası eşkiyalar tarafından öldürülen bir çocuğun hayatına giren insanlar arasında değişen duyguları, Muazzez’e beslediği saf, derin sevgi ve bunların dışında hep baki kalan yalnızlığı ve tutunamayışı...
Okurken sanki tahtaları gıcırdayan o evde Muazzez’in “Kimi istiyorum, anladın mı?” dediği ana gidiyorsunuz...
O anda hissedilen karşı cinse duyulan bir aşktan ziyade hep aralarında olan bağın birbirlerinden koparılma düşüncesiyle daha çok güçlenmesi ve bu koparılma düşüncesinin kabullenilmemesiyle ortaya çıkan derin hislerdir.
Sabahattin Ali’nin de dediği gibi “Bir zamanlar birbirilerinden ayrılmak, birbirlerini kaybetmek ihtimalinin korkusunu çekmiş olmasalar, belki de birbirleri için ne kadar kıymetli olduklarını hala bilmeyeceklerdi.”
Kitabın sonuna kadar Yusuf’un kafasında oradan oraya sürüklenip duruyorsunuz...
·
1 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Tebrikler 👏👏
Bencede kitabın en kritik cümlesi Muazzez’in “Kimi istiyorum, anladın mı?” dediği cümledir.